Ποιητική γωνιά

Της ψυχής μας το στέκι

Όλες οι καταχωρίσεις ιστολογίου (11,520)

Απ' το ένα ξαναρχίζω

Απ' το ένα ξαναρχίζω
τη ζωή μου να μετρώ
κι ό τι πόνεσε το χθες μου
στα σκουπίδια το πετώ.

Βρήκα άλλο μονοπάτι
που δε βγάζει σε γκρεμό,
με φαντάσματα τις νύχτες
έπαψα να πολεμώ.

Με σκιές και με ψιθύρους
έκοψα την επαφή
κι ό τι η ζωή χρωστάει
τώρα θα επιστραφεί.

Τη ζωή μου ξαναρχίζω
να μετρώ απ' την αρχή
και το παρελθόν το γκρίζο
διαγράφω μ' ένα Χι

Προστέθηκε από τον/την Ειρήνη στις 27 Δεκέμβριος 2008 στις 21:30 — 16 σχόλια

Είστε όλοι κατηφείς και έχετε σεκλέτια, γι' αυτό τώρα διαβάστε με να σας 'γενούν τα κέφια.

Αφού είστε όλοι κατηφείς

και έχετε σεκλέτια,

σας γράφω ένα γρήγορο

να σας 'γενούν τα κέφια...

Τα χρόνια της ανεμελιάς,

της πρώτης μου αγάπης..,

πουλιά μας τραγουδούσανε,

γλυκοφυσούσε ο Μπάτης..

Η αυγή μας καλοσώριζε,

τ'άστρα κρυφογελούσαν,

η πλάση αγαλίαζε,

όλοι χαμογελούσαν..

Τ'άηδόνια κελαϊδούσανε

στις άνοιξης τα κλώνια.

Χαρούμενα κι ανέμελα,

τα ανθισμένα χρόνια..

Στα χρόνια της… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Στιχοπλάστης στις 27 Δεκέμβριος 2008 στις 16:46 — 7 σχόλια

Είμαι μονάχος (Με τραγούδι)

Είμαι μονάχος χωρίς αγάπη χωρίς στοργή,

και η καρδιά μου ένα λιμάνι ψάχνει να βρει.

Ψάχνω για να βρω καρδιά ανθρώπου να μ' αγαπήσει,

κι από τον πόνο κι από την θλίψη να μ' αναστήσει.

(Όμως όμως όλα είναι ίδια

θόρυβοι φώτα φτηνά στολίδια.) δις

Είμαι μονάχος μέσα στο κρύο μέσα στο χιόνι,

και η καρδιά μου ψάχνει για ταίρι γιατί κρυώνει.

Ψάχνω για να βρω αγάπης ήλιο να με ζεστάνει,

να ζωγραφίσω τα όνειρα μου ψάχνω μελάνι.

(Όμως… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Γιάννης Πρεβενιός στις 27 Δεκέμβριος 2008 στις 12:30 — 6 σχόλια

Θολό τοπίο οι εικόνες στο μυαλό

Θολό τοπίο οι εικόνες στο μυαλό
Σαν κοίταξα στα μάτια την αλήθεια
Τα βάσανα μου απάτητο βουνό
Και ψάχνω την χαρά σε παραμύθια

Δεν έζησα ούτ' ένα σ’αγαπώ
Και δεν μου γέλασε, καμιά ελπίδα
Σε λάθος δρόμο και χωρίς σκοπό
Πιασμένη στου ονείρου την παγίδα

Θολό τοπίο η μοναξιά και η σιωπή
Σαν άνοιξα την πόρτα της καρδιάς μου
Με πρόδωσε ψυχή μου η αντοχή
Και καίγομαι στο είναι της φωτιάς μου

Προστέθηκε από τον/την ermioni στις 26 Δεκέμβριος 2008 στις 19:00 — 11 σχόλια

Άγγελος ξανθός

Έλαμπες απόψε σαν αστέρι

τόσο όμορφη ποτέ δεν σ’ είχα ξαναδεί

κι όταν κατάφερα και σ’ άγγιξα στο χέρι

νόμιζα πως η καρδιά μου θα εκραγεί

Είσαι ένας άγγελος ξανθός

είσαι ο ίδιος ο Θεός

ότι πιο όμορφο ποτέ μου έχω δει

είσαι ένας άγγελος ξανθός

είσαι ο ίδιος ο Θεός

κι αν δεν στο έδειξα, σε έχω ερωτευθεί

Τα μάτια σου νομίζω με κοιτάνε

μπορεί να έφυγες, μα ακόμα είσαι εδώ

ακούω τα χείλη σου σε μένα να μιλάνε

γυρίζω γύρω μου… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΛΑΟΥΔΗΣ στις 26 Δεκέμβριος 2008 στις 16:47 — 4 σχόλια

Η μοναξιά των ποιητών

Γεννήθηκες με χάρισμα απ' τό Θεό σταλμένο,

ό κόσμος μέσ' τα μάτια σου, λουλούδι ανθισμένο.

Από μικράκι ήξερες τις λέξεις να τις πλάθεις,

μά η κοινωνία σ'εκανε πολύ νωρίς να μάθεις..

Άν σκάρωνες μια εύκολη για κάποιον κοροϊδία,

τότε τα διπλανά "μυαλά" σου δίναν σημασία.

Μα άν έγραφες ποιήματα με ομορφιά και χάρη,

σε κοίταγαν παράξενα λες κ' ήσουν απ' τον Άρη..!!

Κι έτσι πιά, το έκρυβες.., βαθειά μέσ' την ψυχή σου,

το χάρισμα τ'απόδιωχνες,… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Στιχοπλάστης στις 26 Δεκέμβριος 2008 στις 13:00 — 9 σχόλια

Χριστέ μου σε παρακαλώ

Δύο χιλιάδες και οχτώ περάσανε πια χρόνια,

που ο Χριστός γεννήθηκε στο στάβλο και στα χιόνια.

Και ήρθε ο Θεάνθρωπος ελπίδα για να φέρει,

το γένος το ανθρώπινο να πάψει να υποφέρει.

Ο λόγος και τα έργα του μας δείξανε το δρόμο,

να ζήσουμε Eιρηνικά με του Θεού το νόμο.

Στις μέρες μας ξεχάστηκε ο λόγος του Κυρίου,

εδώ και χρόνια επικρατεί η δίψα του αργυρίου!!!

Χριστέ μου σε παρακαλώ, το θαύμα σου να γίνει,

έλα ξανά στον κόσμο… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Γιάννης Πρεβενιός στις 25 Δεκέμβριος 2008 στις 11:00 — 7 σχόλια

Όρκος αγάπης

Σου ορκίστηκα να σε λατρεύω

κάθε μέρα πιο πολύ να σ’ αγαπάω

μα ότι είναι γύρω σου ζηλεύω

θέλω μονάχα εγώ να σε κοιτάω

Τον όρκο μου πιστά τον κράτησα

στην φωτιά γυμνός περπάτησα

για σένα

την μοναξιά για χάρη σου παράτησα

αισθήματα πρωτόγνωρα ανακάλυψα

κρυμμένα

Σου ορκίστηκα να σε φυλάω

σαν το πιο πολύτιμο πετράδι μου

η νύχτα να'ρθει γρήγορα παρακαλάω

σε αγαπώ να γράψεις στο σκοτάδι μου

Τον όρκο μου πιστά τον… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΛΑΟΥΔΗΣ στις 24 Δεκέμβριος 2008 στις 23:30 — 8 σχόλια

Φιλους καινουργιους δωδεκα, εχω πια αποκτησει και ηρθε η ωρα για αυτους, η πενα να μιλησει..... Πρώτος ήταν ο Σπαρτινός, καλώς ήρθες μου γράφει είσαι ένας από μας, των ποιητών σινάφι. Για όλους, πά…

Φιλους καινουργιους δωδεκα, εχω πια αποκτησει

και ηρθε η ωρα για αυτους, η πενα να μιλησει.....

Πρώτος ήταν ο Σπαρτινός, καλώς ήρθες μου γράφει

είσαι ένας από μας, των ποιητών σινάφι.

Για όλους, πάντα.! έχει να πει, έναν λόγο καλό,

ευγενικός, ποιητικός, με το 'ευχαριστώ'...

Μονόφθαλμη, 'πολυλογού' .!, εξωτική, Νατάσσα,

ποιήματά σου μελετώ και μου 'χτυπούν τα μπάσα'..!

χαμένη στο λαβύρινθο με μια παράξενη γραφή,

Πολύφημε των ποιητών,… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Στιχοπλάστης στις 24 Δεκέμβριος 2008 στις 19:01 — 12 σχόλια

Μας ήρθαν για τα κάλαντα (Ηχητικό ντοκουμέντο)

Ολιγόλεπτο ηχητικό απόσπασμα από την ραδιοφωνική χιουμοριστική εκπομπή του 9.84 "Μεταξύ σοβαρού και αστείου" που έγραφαν και παρουσίαζαν ο Γιάννης Πρεβενιός και ο Θοδωρής Φαράκλας.

Υπόθεση:
Μια παραμονή Χριστουγέννων (τότε που είχαμε ακόμα τις δραχμές)
το κουδούνι της πόρτας χτύπησε και τότε...........

Κάνε κλικ να το ακούσεις

Προστέθηκε από τον/την Γιάννης Πρεβενιός στις 24 Δεκέμβριος 2008 στις 16:00 — 7 σχόλια

Ερωτας κια Συνείδηση

Τσακωθήκαν πάλι η συνείδηση

Και ο έρωτας μου

Θέλανε για να τα πούνε

Στον καθρέπτη της καρδιάς μου

Η συνείδηση με ήθος

Και ο έρωτας με πάθει

Θέλανε την διαφορά τους

Να την βρούνε ως το βράδυ

Ο έρωτας στα πάθη του

Η συνείδηση στα πρέπει

Ποιος θα κερδίσει από τους δυο

Ποιος της ζωής μου ο καθρέπτης

Η συνείδηση λέει κάνε πίσω

Και ο έρωτας μου

Εγώ πρέπει να νικήσω

Φτάνουν πια τα σφάλματα μου

Φτάνει πια αυτό… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την ορφανιδης νικος στις 24 Δεκέμβριος 2008 στις 13:37 — 9 σχόλια

AΠΟ ΤΟ ''ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΕ ΤΑ ΣΠΙΡΤΑ''

Δίπλα στα φώτα στη μεγάλη την πλατεία

Φτωχά παιδιά, αθώα, κάνουν επαιτεία ,

Δώστε αγάπη, ζεστασιά και κάποιο κέρμα

Μην τα πετάτε στα αζήτητα σα δέμα.

Μες τα σαλόνια κολακείες και αστεία

Φράκα και λούσο, εγωϊσμός, αδιαφορία,

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα στην πλατεία,

Η άλλη όψη, η ερημιά κι η δυστυχία.

Ποιος να νοιαστεί για σένα κοριτσάκι,

Ήπιες νωρίς της πίκρας το φαρμάκι,

Έμεινες μόνο και κρυώνεις στο παγκάκι,

Σαν τρομαγμένο, πεινασμένο… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Νίκη-Αννα Π. στις 24 Δεκέμβριος 2008 στις 11:30 — 10 σχόλια

Το μεγάλο μποτιλιάρισμα (Ηχητικό ντοκουμέντο)

Ολιγόλεπτο ηχητικό απόσπασμα από την ραδιοφωνική χιουμοριστική εκπομπή του 9.84 "Μεταξύ σοβαρού και αστείου" που έγραφαν και παρουσίαζαν ο Γιάννης Πρεβενιός και ο Θοδωρής Φαράκλας.

Υπόθεση:
Μια οικογένεια ξεκινάει με το αυτοκίνητο για διακοπές αλλά όπως γίνεται
συνήθως πέφτουν σε μποτιλιάρισμα.........

Κάνε κλικ να το ακούσεις

Προστέθηκε από τον/την Γιάννης Πρεβενιός στις 24 Δεκέμβριος 2008 στις 1:30 — 10 σχόλια

Πάλι στο δρόμο...

Πολλές και παράξενες σκέψεις
μες στο μυαλό τριγυρνάνε
όσα και να πούνε οι λέξεις
μια χαμένη ζωή δε χωράνε

Ακατέργαστοι δίνουνε τόνο
δήθεν ποιητές απαντάνε
άκαπνοι μέσα στο χρόνο
ντεμέκ στεναχώρια πουλάνε

Στη ματιά ξαναζεί η αλήθεια
ξεκινάει και πάλι το δρόμο
ζωντανή παραμένει η ελπίδα
νέα σύνεργα ρίχνει στον ώμο

Προστέθηκε από τον/την Τάσος Θ. στις 24 Δεκέμβριος 2008 στις 0:39 — 12 σχόλια

Ανείπωτα..

Το λευκό μου το σύννεφο

απλωμένο στον ήλιο

αρμενίζει στο γιαλό τ΄ουρανού

Επιβάτης ο άνεμος

και μια ανάσα μικρή

ταξιδεύουν μακριά

διασχίζοντας τ΄οριζόντιο πέλαγος

Στη καμπύλη του τόξου,

την άγκυρα ρίχνουν

και θαυμάζουν φεγγάρια αναμμένα

κι αστερίες που λάμπουν

Δώρα στέλνουν φιλιά

και σε γράμμα τα κλείνουν

Ανθισμένα κλωνιά

τα σκαλιά που πατούν

Δεν υπάρχει… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την L.N.E στις 23 Δεκέμβριος 2008 στις 17:30 — 9 σχόλια

Ένα μεγάλο ευχαριστώ

28--11-- 2008

11:43:17 PM

Ένα μεγάλο ευχαριστώ

Από συγκίνηση εγώ

Θέλω τώρα να κλάψω,

Την τόση την αγάπη σας

Ποτέ δεν θα ξεχάσω.

Κόμπος μου στάθει στο λαιμό

Δεν μπόρω να μιλήσω,

Γ’ αυτό το ποιήμα μου αυτό

Εδώ γι’ όλους θ΄ αφήσω..

Τα λόγια είναι πολύ φτωχά

Να πω αυτό που νιώθω,

Και με την πέννα στο χαρτί

Τους στίχους μου τους κλώθω.

Για να σας πω ευχαριστώ

Απ΄της καρδιάς το… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την agrampeli στις 23 Δεκέμβριος 2008 στις 14:59 — 9 σχόλια

ΑΓΑΠΗ(Ακούστε το στη σελίδα μου, μελοποιημένο από τον Κώστα Σμυρνιό)

ΑΓΑΠΗ

Αγάπη της μεγάλης προσμονής,

ποιές νύχτες, σε ταξίδεψαν στη λήθη.

Εδώ, δεν σε αγκάλιασε κανείς,

αδιάφορα σε κοίταξαν τα πλήθη.

Αγάπη της θλιμμένης Κυριακής,

της μοναξιάς και τ’ άρρωστου αιώνα.

Σε θάλαμο κλεισμένη, εντατικής,

ή τρόφιμος σε άστεγων ξενώνα.

Αγάπη, δικασμένη απ’ τους κριτές,

σε λόγχη και σ’ ακάνθινο στεφάνι.

Σε ξέχασαν ακόμα κι οι ποιητές,

αδήλωτο φορτίο στο… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την paroikos στις 23 Δεκέμβριος 2008 στις 14:50 — 8 σχόλια

καθαρμός οδυνών

οδύνην συνέλεξεν η γης/

εις ποταμόν σπαράζοντα/

καθρέπτην μαύρης διαδρομής/

εις ύδατα ψυχής λιμνάζοντα//

την έλαβεν ρέουσαν εις το σώμα του/

πικράν την γεύσιν πλέων/

εκ των ψυχών που ανέσυρεν/

μετά βασάνων κλαίων//

φθάνων δε εις το δέλτα του/

πυκνής ομίχλης εις ψυχήν και επικρατούντος χάους/

πνίγων τον πόνον του εξέπλευσεν/

πλησίον του πελάους//

εις δέλτα η κάθαρσις πληγών/

τους ποταμούς ιαίνει/

ομοιάζουσα… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Γιάννης στις 23 Δεκέμβριος 2008 στις 14:30 — 8 σχόλια

Δεν μπορω να Λυτρωθώ

Κλείνω τα μάτια

Και ονειρεύομαι εσένα

Ψάχνω χαμένα

Το δικό μου το εγώ

Ψάχνω στο δείλι

Της καρδιάς μου απεγνωσμένα

Μήπως μπορέσω

Ξανά να αγαπηθώ

Μα τώρα εσύ

Είσαι πια σε άλλη διάσταση

Και εγώ θα ζω

Μέσα σε μια παλιό κατάσταση

Κλείνω τα μάτια

Τα βλέφαρα μου δακρυσμένα

Ζητώ εσένα

Το δικό μου γιατρικό

Με πήρε νύχτα

Σ’ όνειρα μου αγαπημένα

Ήμουν με σένα

Δεν μπορώ να… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την ορφανιδης νικος στις 23 Δεκέμβριος 2008 στις 14:18 — 11 σχόλια

Κλειδώσαμε τον χρόνο μπροστά...

Aν θα έκανα τα ίδια λάθη
θα γίνονταν μόνο για σένα,
ψυχή βασανισμένη, να
τρέχεις να βρεις το άπιαστο,
σε ιπτάμενα ταξίδια,
μια ονειρική στιγμή
που παρέμεινε ιδέα …

κλειδώσαμε τον χρόνο
μπροστά και δεν αφήσαμε
περιθώρια για αντιλογίες,
σε παραλείψεις και αδυναμίες
η αντοχή μας, δεν θα ‘χει
ξανά καμία επιστροφή.

Προστέθηκε από τον/την santana στις 23 Δεκέμβριος 2008 στις 12:00 — 8 σχόλια

Προβεβλημένες καταχωρίσεις ιστολογίου

Προβολή όλων

Πρόσφατες καταχωρίσεις ιστολογίου

Τυχαίες καταχωρίσεις ιστολογίου

Μηνιαίες αρχειοθήκες

2025

2024

2023

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

1999

Νοέμβριος (5)

1970

Ιανουάριος (2)

Καλωσόρισες στο
Ποιητική γωνιά

Εγγραφή
ή Είσοδος

Πληροφορίες

Nikolakakos Georgios (spartinos) δημιούργησε αυτό το Δίκτυο Ning.

Στατιστικά ιστοσελίδας

Βίντεο

Η ΑΝΩ ΣΥΡΑ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ

Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν

Κι απόψε αριβάρισα.(Αναστασία.)

Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν

Με θυμάμαι στο σχολείο

Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν

Ουδέν κρυπτών από τόν ήλιο (Νίκος)

Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

Λήψη σήματος

1	~ΛΑΜΠΕΡΗ ΦΛΟΓΑ ΖΩΗς ! ! !~
2	~ ΕΛΠΙΔΑ ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ! ! !~
3	ΧΡΕΗ ΚΑΡΔΙΑΣ..!
4	////Κιβωτο////