Της ψυχής μας το στέκι
Άναψε ένα λυχνάρι
στου μυαλού μου το αμπάρι,
για να ξαναθυμηθεί
όσα είχα αρνηθεί.
Σε μια άκρη στριμωγμένα
όνειρα αραχνιασμένα,
ξεκινήσαν εν χορώ
το δριμύ κατηγορώ.
Τη σιωπή τους έχουν σπάσει
όσα είχα προσπεράσει
κι οργισμένα μ' εγκαλούν
στα υπόγεια του μυαλού.
Μες του νου την αποθήκη
με περάσαν από δίκη,
με ισόβια ποινή
κάτι δικαστές στυγνοί.
Στου μυαλού μου τα αμπάρια
βγήκαν από τα θηκάρια
χίλια κοφτερά σπαθιά
και με κάρφωσαν βαθιά.
Σχόλιο
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την zissakos pavlos 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος Φεβ 10, 2024. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος Φεβ 10, 2024. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο Ιουν 29, 2023. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο. Τελευταία απάντηση από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο Ιουν 19, 2023. 1 Απάντηση 1 Μου αρέσει
Ξεκίνησε από τον/την Liontas. Τελευταία απάντηση από τον/την Δημήτρης Φάββας Νοέ 25, 2021. 24 Απαντήσεις 6 Μου αρέσουν
© 2025 Created by Nikolakakos Georgios (spartinos). Με την υποστήριξη του
Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!
Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά