Της ψυχής μας το στέκι
Γιασεμιά λευκά και κρίνα
έρχονται στη μνήμη μου
σαν μεθώ με μια ρετσίνα
να'βρω τη γαλήνη μου
Έρχονται τα περασμένα
να μερέψουν το μυαλό
σα λουλούδια ανθισμένα
μ'άρωμα αληθινό
Όνειρα που χτίζαν κάστρα
στέκομαι κι αναπολώ
που με πήγαιναν στα άστρα
κι είναι κείνα π'αγαπώ
Γιασεμιά λευκά και κρίνα
μου γεμίζουν την καρδιά
και χαμόγελα από'κεινα
που δεν γνωρίζουν μοναξιά
© Copyright, Νικολακάκος Γεώργιος (spartinos)
Σχόλιο
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga 19 Μαρ. 2 Απαντήσεις 2 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Νοέ 24, 2025. 49 Απαντήσεις 6 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος Φεβ 10, 2024. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος Φεβ 10, 2024. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο Ιουν 29, 2023. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
© 2026 Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).
Με την υποστήριξη του

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!
Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά