ΑΝΑΠΟΛΗΣΗ

[Κωνσταντίνος Μαλάμος]

Τη Νύχτα σε θυμήθηκα

που έκλαιγαν τα άστρα,

και έγινε ο Ήλιος πινελιά

και κάλυψε τα Κάστρα.

 

Τη μέρα σε αντάμωσα

στου δρόμου τ’ ανηφόρι,

κ’ έγινε ο χρόνος ζωγραφιά

κι άπλωσε πανωφόρι.

 

Τ’ απόγευμα σ’ αγκάλιασα

μέσα απ’ τον εαυτό σου,

που ήταν σα να κάλεσα

μορφή απ’ το όνειρό σου.

 

Και το πρωί σε ξέχασα

σαν έφυγες στην πλάτη του αγέρα,

μικρής δροσοσταλιάς που γέλασα

χωρίς να φέρει μέρα.

 

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Υπεροχο!!!

Γεια σου Κωνσταντινε

[Τάσος Π. Δασκαλάκης]

.
Πάρα πολύ ωραίο !!!!!!!!!!

Καλό σου μεσημέρι!

[Ειρήνη]

και έγινε ο Ήλιος πινελιά

 

Ωραιότατες οι "πινελιές" σου Κωνσταντίνε!!!

[diji grampsas]

Εξαιρετικό!!!