ΔΥΟ ΦΡΑΣΕΙΣ

[Κωνσταντίνος Μαλάμος]

Δύο φράσεις παν να βγουν
νοσταλγούν να ειπωθούν,
απ' την μνήμη που κοιτώ
της Ψυχής το Δυνατό.

Δύο λόγια ξεχασμένα
μες σε τρίσβαθα αφημένα,
πριν η ώρα τους να φθάσει
και να ειπωθούν με τάξη .

Είν΄το πριν ή το μετά
που θα δώσει τη Σειρά,
σε μια θέση που ζητά
της Αγάπης ή του Έρωτα
την Λησμονιά.

Κι αν το ένα ξεχασθεί
τότε ο ( Χρόνος ) θα χαθεί
μες το πέλμα του Θεού
που πατάει του Ουρανού.

Μήπως άραγε μπορεί
η Αγάπη κι ο Έρωτας μαζί
να κρατήσουν στη ζωή,
την Φαντασία του Ονείρου
που μπορεί ;