Συνάνθρωπε…

Αν να με πολεμήσεις θες,

άκου δυο λόγια που θα πω

κι ύστερα ό,τι θες μου λες.



Είμαι:  εσύ!   κι είσαι: εγώ!

Χτυπώ;  πονάς! Χτυπάς;  πονώ!

και στην καρδιά σου μέσα ζω

σε κάθε πόνο και χαμό.



Κι όταν γελάς κι εγώ γελώ

κι όσο κι αν φαίνεται τρελό,

είναι το γέλιο μας τριπλό.



Μα σαν γεμίσουμε μ' οργή...

τότε ξεσπά καταστροφή,   μάχη δεινή!

κλεινόμαστε σε φυλακή,   μοναχική:

είμαι…

«Χαίρε  Α.Ι.!»

Η θαλπωρή της πλάνης σου

σαν δίνη με τραβάει…

Βουτώ στη φαντασία,

παραχωρώ τα ηνία,

την κρίση σου εμπιστεύομαι

κι αντλώ κάθ’ ευκολία.



«Χαίρε  Α.Ι.!»

(η αλήθεια πώς πονάει!)

Κουρνιάζω, σου αφήνομαι

αδύναμος πια γίνομαι…



Σε σένα σαν ν’ αποζητώ

καλού γονιού φροντίδα

κι εγώ;… παιδί! μ’ ανεμελιά,

αφέλεια κι ελπίδα!



Ο λήθαργος καλά κρατεί!

στου νου το βόλεμά μου,

λύσεις …

Άμα θες να ’σαι  βεντέτα

με ωραία σιλουέτα

μόνη λύση έχεις μία:

να μην τρως μπουκιά καμία!



Ή αν θες να φας; …ας φας!

Tη γραμμή σου κι αν χαλάς,

ΌΧΙ τύψεις και ΜΗ σκας!

Το κορμί σου ν’ αγαπάς!



Απ’ τις δυο επιλογές,

διάλεξε αυτήν που θες:

ή λιχούδα…  παχουλή

ή βεντέτα…  νηστική!



Κι…

Μικρή η Ζωή...

και τυχερός είσ’ αν μπορείς

-χωρίς να παραλογιστείς-

στο νου να το χωρέσεις.



Άμμος στη χούφτα σου η Ζωή

όπου ανεπαίσθητα γλιστρά

μέσ’ απ’ τα δάχτυλα και χάνεται

πριν καταλάβεις «πώς;»  «γιατί;»



Κι αν άπληστα το χέρι σφίξεις

κάπως να την καθυστερήσεις…

εκείνη πιο γοργά κυλά παρά πιο αργά!

Μήτε στιγμή δε σταματά!



Κι αν μέσα σου λυπάσαι

να μην αυταπατάσαι!

Με σθένος να τ’…