Δεν ξέρω ,εκείνα τα πουλιά

που στεκονται στους δρόμους

στα βρώμικα τα μαγαζιά

πάνω απ' τους υπονόμους

αν ήταν άνθρωποι παλιά

αν ήτανε αλήτες

αν ήταν λιγομίλητοι

κι απόκοσμοι προφήτες...

Φυσάει αγέρας παγερός

σκορπάει βαρύ το χιόνι,

μη με ρωτάς για το σκληρό

πικρό του Χρόνου αμόνι,

σεβάσου μόνο τους τρελούς

κι αυτούς που ζούνε μόνοι.…

Δεν ξέρω, εκείνα τα πουλιά

που πια δεν κελαηδάνε

που κάθονται παράμερα

κι αλλόκοτα κοιτάνε

αν ήταν άνθρωποι παλιά

αν ήτανε αλήτες

αν ήταν άγιοι και τρελοί

κι απόκοσμοι προφητες.…

© Copyright, Νικολακάκος Γεώργιος (spartinos) 

Προβολές: 30

Σχόλιο από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 30 Αύγουστος 2018 στις 10:15

Την καλημερα μου

Σχόλιο από τον/την Παντελής στις 30 Αύγουστος 2018 στις 22:57

κατά κόσμο σαλοί αγαπητέ Γιώργο!!!

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά

Στατιστικά ιστοσελίδας


Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

© 2019   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services