Τα συναξάρια του νερού

    Kρύο, Γενναριάτικο πρωί μπροστά στη λίμνη.
    Σύννεφο  η  μοίρα  μου, ψηλάθε στο  βοριά.
    Κάτω, η ψυχή μου κύκνος στα θολά νερά
    κι εντός τους, άμοιροι οι μερούλες μου γυρίνοι.
    
    Ώρα που πάνε τα παιδάκια στα σχολειά τους.
    Απ'  τις γειρτές τις καλαμιές μισήν οργιά,
    τα συναξάρια του νερού  τα   μυστικά
    γρικάω και χώνομαι στα ογρά τα θάματά τους.
    
    Κι ήλιος αντίκρυ οργώνω το σταχτή τον όχτο
    κι άνεμος πέρα πάω και κλώθω τα βουνά
    κι ας δώθε  η πόλη  στο μπετόν  αγκομαχά ,
    σκλάβα στη φτώχεια και στον άσωστο το  μόχθο.
    
    Κι όχι σκυλί δαρμένο πως δεν αλυχτάω
    κι εγώ στη μάνητα ετούτων των καιρών,
    μα σ' άλλα φώναζα απ' τη γέννα μου "-Παρών!",
    με λίγα ας πόρευα και φτωχικά  ας  περνάω.
    
    Εμένα  μ'  ένοιαζε το μυστικό μου σώμα :
    σύννεφα οι στίχοι μου  παντέρμα στο βοριά,
    βροχούλα εωθινή να πέφτουν στα βουνά,
    γλυκά τ'  αγρίμια ν'  αγκαθίζονται στο χώμα...

    Εμένα τον τρελό της μέρας τον παρία, 
    το διακονάρη στίχων, άστρων και στιγμών
    που  της δραχμής κερί  να καίω στη Γη σβηστό,
    τον Αλωνάρη βρέθηκα του  "εξήντα τρία".
    ......................................................................
    Κρύο του  Γεννάρη πρωινό μπροστά στη λίμνη.
    Σύννεφο η μοίρα μου ψηλάθε στο βοριά.
    Κάτω η ψυχή μου κύκνος στα θολά νερά
    κι εντός τους, άμοιροι οι μερούλες μου γυρίνοι. 
    
    Καλογριoύλα, νουφαρένιο κομποσκοίνι 
    μια νεροφίδα πλέκει στο βυθό αργά
    κι ευλαβικό το σφύριγμά της αντηχά
    σήμαντρο απόκοσμο μες στη λιμνίσια δίνη: 

    -Αυτός που της ερμιάς λατρεύει τη σαγήνη,
    αυτός που στέκεται απ' την τύρβη μακριά, 
    όπου γυρνά κι όπου βρεθεί κι όπου πατά,
    ντορό αρχαγγέλου στ' αλαφρύ του  διάβα αφήνει.
     ....................................................................
    Κάνω να φύγω και στο πάτημά μου οπίσω,
    αφήνω  σύννεφα κι Αγίους κι ουρανό
    κι ένα σκυλί γαβγίζοντας με πάει -τυφλό-
    από τη λίμνη ως τα σκαλιά του Παραδείσου...

 

11 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2011

Φιλόλαος Δασκάλου

 

Προβολές: 39

Σχόλιο από τον/την Φιλόλαος Δασκάλου στις 19 Ιανουάριος 2011 στις 18:25
...μα σ' άλλα φώναζα απ' τη γέννα μου "-Παρών!",
    με λίγα ας πόρευα και φτωχικά  ας  περνάω.
Σχόλιο από τον/την Τάσος Π. Δασκαλάκης στις 19 Ιανουάριος 2011 στις 20:32
.
Εξαιρετικό!!!!!!!!!!

Κάτι παραπάνω από ταπεινό
δεν πιάνεται σε γη και ουρανό
μα σε τυφλούς τα φώτα τούς ανοίγει
αν το θαυμάσεις , ο Άγιος σε σφίγγει....

Καλό μας ξημέρωμα!
Σχόλιο από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 19 Ιανουάριος 2011 στις 20:59

Εξαιρετικο!!!

καλως ηρθες

Σχόλιο από τον/την Ειρήνη στις 19 Ιανουάριος 2011 στις 22:21

 Ώρα που πάνε τα παιδάκια στα σχολειά τους.
    Απ'  τις γειρτές τις καλαμιές μισήν οργιά,
    τα συναξάρια του νερού  τα   μυστικά
    γρικάω και χώνομαι στα ογρά τα θάματά τους

 

Γιατί, ετούτο τι είναι?

Το θαύμα του θαύματος!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Σχόλιο από τον/την Ειρήνη στις 19 Ιανουάριος 2011 στις 22:27

   Κι όχι σκυλί δαρμένο πως δεν αλυχτάω
    κι εγώ στη μάνητα ετούτων των καιρών,
    μα σ' άλλα φώναζα απ' τη γέννα μου "-Παρών!",
    με λίγα ας πόρευα και φτωχικά  ας  περνάω.

 

Τι κάνεις πέρα από τα να υποκλιθείς!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Σχόλιο από τον/την Κατερίνα στις 20 Ιανουάριος 2011 στις 0:12

     -Αυτός που της ερμιάς λατρεύει τη σαγήνη,
    αυτός που στέκεται απ' την τύρβη μακριά, 
    όπου γυρνά κι όπου βρεθεί κι όπου πατά,
    ντορό αρχαγγέλου στ' αλαφρύ του  διάβα αφήνει.

 

ντορό αρχαγγέλου στ' αλαφρύ του διάβα αφήνει...

 

όπως το είπες τρελέ παρία , των στίχων , των άστρων , των στιγμών 

 

Σχόλιο από τον/την Κατερίνα στις 20 Ιανουάριος 2011 στις 0:14

Κάνω να φύγω και στο πάτημά μου οπίσω,
    αφήνω  σύννεφα κι Αγίους κι ουρανό
    κι ένα σκυλί γαβγίζοντας με πάει -τυφλό-
    από τη λίμνη ως τα σκαλιά του Παραδείσου...

 

στα σκαλιά του Παραδείσου

με οδήγησ΄η γραφή σου

Σχόλιο από τον/την Στιχοπλάστης στις 22 Ιανουάριος 2011 στις 15:52
'
Πάρα πολύ καλό να πω, ..θα το αδικήσω.
Ποίηση ποιότητας φιλαράκι.
Ποίηση που συνεπαίρνει ...

Καλώς ήρθες.
.
Σχόλιο από τον/την Παντελής στις 9 Απρίλιος 2011 στις 14:21

μορθώθηκες και δε παραμορθώθηκες δάσκαλε,

τα μάτια σου στα παιδάκια του κοσμάκη.

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά

Στατιστικά ιστοσελίδας


Βίντεο

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

Φόρουμ

Η..Οδύσσεια των εριφίων

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga 11 Ιουν. 10 Απαντήσεις

Ευχες.!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 15, 2020. 48 Απαντήσεις

Γεια σας!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 4, 2020. 20 Απαντήσεις

Ανάλυση ποιήματος

Ξεκίνησε από τον/την Ianos89. Τελευταία απάντηση από τον/την Παντελής Απρ 4, 2020. 8 Απαντήσεις

© 2021   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services