H ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΑΒΥΣΣΟΥ

[ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ]

Άδεια δωμάτια , σκόρπια κομμάτια

έρωτες δίχως συνοχή

έρημοι δρόμοι ,βουβή συγγνώμη

ποιήματα δίχως τέλος και αρχή

λάμψη στο μαύρο ,ματιά στο άδειο

στη στάχτη ελπίδα δίνει πνοή

βλέμμα γεννιέται ,φόβος ξεχνιέται

μέσα στη σκόνη προβάλλει ζωή

 

Κάπου στην άβυσσο πουλιά πετάξανε

λουλούδια φύτρωσαν στην άκρη του γκρεμού

παιδιά μιλήσανε και τραγουδήσανε

διώξαν τα σύννεφα στα βάθη του ουρανού

 

δώσμου το χέρι σου κάθισε πλάι μου

μαζί θα κάνουμε μια νέα αρχή

μανάδες κλάψανε παιδιά άλλαξανε

με ένα χαμόγελο τη δόλια αυτή ζωή

 

Κάπου στην άβυσσο πουλιά πετάξανε

λουλούδια φύτρωσαν στην άκρη του γκρεμού

παιδιά μιλήσανε και τραγουδήσανε

διώξαν τα σύννεφα στα βάθη του ουρανού

 

πάρε το μήνυμα κάντο προσκύνημα

ήλιος θα λάμψει αν θέλουμε εμείς

έρωτα σκίρτημα ζωής αντίκρισμα

μες στη κάρδια σου αν ψάξεις θα βρεις

[ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ]

Καλό ξημέρωμα με μια αισιόδοξη νότα.

[Ειρήνη]

Χρηστάρα μας είναι για προσκύνημα!!!

[Τάσος Π. Δασκαλάκης]

.

Ωραίο !!!!!

[ΤΥΨΕΙΣ]

ομορφο ♥

[Αντώνης Κατσαντώνης]

Σε καίει φωτιά, ωρέ Πατρίδα...

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Εξαιρετικο!!!

[Στιχοπλάστης]

[Κατερίνα]

δώσε Χρήστο!

έχουμε ανάγκη από αισιόδοξες νότες!

φανταστικό

[Τσιανος Τακης]

ΥΠΕΡΟΧΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!