Της ψυχής μας το στέκι
Αδικοχαμένος χρόνος
Και ψηλό βουνό ο πόνος
Απ’τα δάκρυα μου στάζει
Της αγάπης το μαράζι
Λάθεψε τα όνειρά μου
Και κοπήκαν τα φτερά μου
Μες το φλογερό της βλέμμα
Έκρυβε φωτιά και ψέμα
Έψαχνα να βρω λιμάνι
Η αγάπη να το φτάνει
Μα στο πρώτο μου το βήμα
Με παράσυρε το κύμα
Του τυφλού εγωισμού της
Κι η απάτη του φιλιού της
Πίκρα γέμισε και λάθη
Της καρδιάς μου το καλάθι
Και ο ουρανός θλιμμένος
Βρέχει αναστατωμένος
© Copyright, Νικολακάκος Γεώργιος (spartinos)
Σχόλιο
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Νοέ 24, 2025. 49 Απαντήσεις 6 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος Φεβ 10, 2024. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος Φεβ 10, 2024. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο Ιουν 29, 2023. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο. Τελευταία απάντηση από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο Ιουν 19, 2023. 1 Απάντηση 1 Μου αρέσει
© 2026 Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).
Με την υποστήριξη του

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!
Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά