Να περπατώ στα χώματα

[Αδαμοπουλου Γεωργια]

Γλυκό της νιότης μας φιλί

μ` αγίασμα μυρωμένο

γλυκό της νιότης μας πουλί

της μοίρας, πεπρωμένο.

Ένα φιλί κι` άλλο φιλί

για να μιλάει η αγάπη

να δίνει φλόγα δυνατή

στα ποιο τρελά μας πάθη.

Δυο χελιδονάνια ενωμένα

στη φωλιά τούτου του κόσμου

ενωμένα, ταιριασμένα,

κάτι απ` τη ζωή σου δως μου.

Να πετάξω, να χαθώ

μακριά σ` άλλους γαλαξίες,

με τα φεγγάρια να ενωθώ

γλυκές να πλέξω ιστορίες.

Ένα φιλί κι` άλλο φιλί

ένα χελιδονάκι ρώτησα,

που θα` βρω φωτεινή ανατολή

ταξίδεψα κι` αρρώστησα.

Κι` αν μου μιλήσεις, μια και δυο

για το χρώμα που` χει η αγάπη

θα μου ραγίσεις το φτερό

γιατί ειν πολλά τα λάθη.

Που έκανα, στα της ζωής

τα πολυκαιρισμένα τρένα,

ένα φιλί αναπνοής

το` δινα στο καθένα.

Αχ! περιστεράκια μου λευκά

πόσο πουλούν την αγάπη?

πείτε μου κει στα αψηλά

γιατί τ` όνειρο εχάθει.

Και περπατώ στα χώματα

ούτε φτερά δεν έχω,

ούτε γαλάζια χρώματα

μες στη χαρά να τρέχω.