ΛΕΝΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥΣ Παύλος Ζησάκος

[zissakos pavlos]

Μοιάζει με ονειρο  η ζωή σαν ένα πανηγύρι

που τη χορεύουν οι πιό πολλοί μέσα σ΄ενα ποτήρι

Και την μεούνε με κρασί και την πετάνε κάτω

μα τη ρουφάνε λαίμαργα μέχρι να βρούνε πάτο

         Ρ Ε Φ Ρ Α Ι Ν

Λένε το παραμύθι τους και κάνουν όλοι κύκλο

Σαν μια ρόδα που γυρνά χορεύοντας τριγύρω

Μα σαν τελειώνει ο χορός πέφτουνε όλοι κάτω

και μεσ΄στην ζάλη την πολλή τα κάνουν άνω-κάτω

Για δές λοιπόν τι πάθανε όλοι τους σ΄ένα βράδυ

μ΄ένα μπουκάλι αγκαλιά δίπλα σ΄ένα πηγάδι

Αλήθεια τι γυρεύανε μήπως να βρούνε πάτο

για δές τι καταφέρανε φέραν τα πάνω κάτω