σκέψεις βραδυνές (συνέχεια)

[Ιωαννης]

δεν έχω διαβάσει
πιο σκονισμένο ποιημα
επιβεβαιωθηκε η αδύναμη αοριστία

<αδύναμα στιχάκια που στέκουν σιωπηλά

και δεν θα διαβαστούν ποτέ>

αλλοπαρμένες φράσεις
σε μεγέθη ασήμαντα
που τιναζονται ,σαν
μολις που ντυθηκανε

κανείς δεν είναι εδώ
και αυτά τα ανόητα
κενά μέσα μου,είναι μια μάταιη τάση
για να βγώ από εδώ με ένα
καταδικό μου ποίημα

συνεχίζομαι και γράφω
ως περιπάθεια της λύπης
και της ποιησης

ξέρω πως του καθένα μας
ο πόνος αναζητά
του έρωτα γλυκυτατο τραγούδι

προσκυνω σας

[Παντελής]

η ταπεινοφροσύνη δείχνει το μεγαλύτερο χάρισμα της ψυχής.

[Ιωαννης]

ευχαριστω παντελή

[Παντελής]

κι εγώ σε ευχαριστώ Ιωάννη, προσκυνητής σου!!!

[Γιώργος Γιαννέλικος]

"ξέρω πως του καθένα μας
ο πόνος αναζητά 
του έρωτα γλυκυτατο τραγούδι"!

Πολύ ωραίο φίλτατε Ιωάννη!

[Αντώνης Κατατονιακός]

Δοκιμάστε να αφαιρέσετε στοιχεία από το πόνημά σας και θα το δείτε σε πολύ καλύτερη μοίρα. Αξιόλογο σε αρκετά σημεία.

[Ιωαννης]

ευχαριστω πολυ παιδια

[Δημήτριος Δημητρίου]

ΚΑΛΟ