Ποιητική γωνιά

Της ψυχής μας το στέκι

Ανυπότακτη ελπίδα

Ανυπότακτη ελπίδα πόσο μόνη νοιώθει
πολεμάει να ξεφύγει από του μυαλού μου την απόχη
μες τα πρέπει και τα θέλω εφιάλτες αστυνόμοι
να υπογράψει της μετάνοιας το χαρτί να πει συγνώμη
μέχρι να εξαφανιστεί

Στα σοκάκια τριγυρίζει τα όνειρα να βρει χαμένα
ένα βράδυ που είχε πιει τα στοιβάξαν ένα ένα
μπερδεμένες υποσχέσεις σαν σκιές χαθήκαν
με την πρώτη συννεφιά σαν πουλιά κρυφτήκαν
μέχρι να εξαφανιστούν

Ανυπότακτη ελπίδα τριγυρίζει μες τους δρόμους μόνη
να ξεφύγει απ’του μυαλού μου τα δεσμά που τα φτιάξαν νόμοι
μια χαροκαμένη μάνα που τα όνειρα γυρεύει
στο σκοτάδι με τους δαίμονες μονάχη της παλεύει
κάπου για να στηριχτεί

Και όσο και να προσπαθώ να χαμογελάσω
πάνω της να στηριχτώ λίγο να της μοιάσω
νοιώθω και εγώ μοναχός μου θεέ μου πως φοβάμαι
τα όνειρα μου τα έχουν πάρει μοναχός μου πια κοιμάμαι
μέχρι να εξαφανιστώ

Προβολές: 109

Μου αρέσει

Αυτό αρέσει σε 8 μέλη

Σχόλιο από τον/την Κατερίνα στις 8 Δεκέμβριος 2013 στις 22:31: κράτα αμύνα Χρήστο!

ποταμός ο λόγος σου...

Σχόλιο από τον/την Δημήτριος Γκόγκας στις 8 Δεκέμβριος 2013 στις 23:06: όμορφο

Σχόλιο από τον/την Ειρήνη στις 9 Δεκέμβριος 2013 στις 1:49: Χρηστάρα μην την αφήσεις να πάει ρούπι!

Πάντα ανήσυχος και ωραίος!!!

Σχόλιο από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 9 Δεκέμβριος 2013 στις 8:38: Καταπληκτικο!!!

Σχόλιο από τον/την ΠΑΥΛΙΝΑ στις 9 Δεκέμβριος 2013 στις 19:21: νοιώθω και εγώ μοναχός μου θεέ μου πως φοβάμαι
τα όνειρα μου τα έχουν πάρει μοναχός μου πια κοιμάμαι
μέχρι να εξαφανιστώ

κράτα αμυνα όπως λέει και η Κατερίνα!!