Νέγρος του εικοστού πρώτου αιώνα

[ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ]

Νέγρος του εικοστού πρώτου αιώνα

απροσδιόριστος  από φυλή και χρώμα

από τη γέννα στο ποδάρι η αλυσίδα

απόκληρος υιός από μαμά πατρίδα

Μες τους αιώνες κάλπικη δημοκρατία

ανυπεράσπιστοι βορά για τα θηρία

στο κολοσέο  σάρκες βλέπεις και δακρύσεις

με υγρο μάντηλα τα μάτια σου σκουπίζεις

σε πλημυρίζει μια φρεσκάδα άρωμα δυόσμου

θεέ μου τι κρίμα τα μαρτύρια του κόσμου

Και τριγυρίζεις άυπνος και μπερδεμένος

άλλος δοξάζει το σταυρό και άλλος ο φορτωμένος

 

Νέγρος του εικοστού πρώτου αιώνα

απροσδιόριστος  από φυλή και χρώμα

ελευθερία ξεχασμένη στα κιτάπια

αναμοχλεύεται  με τα διαίτης χάπια

Απλώνω χέρι σε παιδί σκελετωμένο

και του φωνάζω είμαι εκεί σε περιμένω

να μείνεις όρθιος λεβέντη μου προσμένω

να μη λυγίσει πως; αφού είναι πεινασμένο 

[Ειρήνη]

"άλλος δοξάζει το σταυρό και άλλος ο φορτωμένος"

Και μόνο αυτός εδώ ο στίχος είναι ΠΟΙΗΜΑ Χρηστάρα!!!

Υποκλίνομαι για άλλη μια στη σκέψη και στην ευαισθησία σου!!!!!

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Καταπληκτικο!!!

Γεια σου Χρησταρα

[Στιχοπλάστης]

'

"  Απλώνω χέρι σε παιδί σκελετωμένο

και του φωνάζω είμαι εκεί σε περιμένω

να μείνεις όρθιος λεβέντη μου προσμένω

να μη λυγίσει πως; αφού είναι πεινασμένο   "

Τα λόγια πράγματι περιττεύουν σε τέτοιους στίχους ...

Φοβερό ποίημα ...

[Τάσος Π. Δασκαλάκης]

.

Πολύ καλό !!!!

[Celestia]

Πολυ δυνατο! Συγχαρητηρια!!!!!

[ΤΥΨΕΙΣ]

θα συμφωνησω με celestia πολύ δυνατό !!! μπράβο !!!