Φύσηξε αέρας

[ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ]

Μαύρο το πέπλο σύννεφα σκόνη

σκυφτοί οι άνθρωποι νοιώθουνε μόνοι

γκρίζες εικόνες μελαγχολία

ψυχές στοιβάζονται πάνω σε πλοία

 

Στερείται βρέφος  της μάνας γάλα

μάτια θλιμμένα άδεια κουτάλα

κοράκια γλείφονται ίδιες οι φάτσες

σε τριγυρίζουνε  πλάνες μπουνάτσες

 

Φύσηξε αέρας και άιντε να δούμε

μη μας αγγίξει και σηκωθούμε

άιντε να ανοίξουμε πάλι τα μάτια

να ξαναδέσουμε σκόρπια κομμάτια

 

Χιλιάδες λόγια σκορπίζουν χάμω

σάπια πιστεύω λειώνουν στην άμμο

που το είναι θεέ μου το μαϊστράλι

να με τραβήξει σε ένα  ακρογιάλι

 

Να δω τον ήλιο να δω τα αστέρια

να ξαναφέρουμε τα καλοκαίρια

θα τα παλέψουμε να μα τον Άγιο

να ξαναχτίσουμε χαράς μουράγιο

 

Φύσηξε αέρας και άιντε να δούμε

μη μας αγγίξει και σηκωθούμε

άιντε να ανοίξουμε πάλι τα μάτια

να ξαναδέσουμε σκόρπια κομμάτια

[ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ]

Καλησπέρα σε όλη την παρέα μας.

[Ειρήνη]

Έχω την εντύπωση ότι αυτό που έγραψες δεν είναι στίχος, είναι ΣΤΙΧΟΣ!

Δεν είναι τραγούδι, είναι ΤΡΑΓΟΥΔΑΡΑ!!!

Πανέμορφο και ξεσηκωτικό!! Ό τι πρέπει για τον μέσα μας Χειμώνα....

[Τάσος Π. Δασκαλάκης]

.

Πολύ καλό !!!!!!

[ΤΥΨΕΙΣ]

Χρήστο σε χαίρομαι !!!! και σε καμαρώνω !!!

 

 

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Καταπληκτικο!!!

[Κατερίνα]

Φύσηξε αέρας και άιντε να δούμε

μη μας αγγίξει και σηκωθούμε

άιντε να ανοίξουμε πάλι τα μάτια

να ξαναδέσουμε σκόρπια κομμάτια

αντε να δούμε Χρήστο...

άμεσο και ρυθμικό Χρήστο

πολύ πολύ ωραίο

[Στιχοπλάστης]

'

Γειά σου φιλάρα με τα σκόρπια κομμάτια σου !

Πολύ δυνατό ποί΄μα  !

Μπράβο !