Κομματιασμένη Πατρίδα

[ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ]

Κομματιασμένη Πατρίδα

Όταν σκεπάζανε τον ήλιο και τα αστέρια

και από τη θάλασσα ξέπλεναν το αλάτι

μας ξελογιάζανε ψεύτικα καλοκαίρια

αυτοί μπροστά και εμείς τραβιόμασταν στην άκρη

 

Όταν τα δέντρα μας τα κόβανε απ΄τη ρίζα

και τα σπαρτά μας τα ποτίζανε με αίμα

βάφανε ελεύθερα τα όνειρα μας γκρίζα

και μας ταξίδευαν με οδηγό το ψέμα

 

Όταν ποιήματα έντυναν νόθοι στίχοι

και οι ποιητές απολάμβαναν τους καρπούς τους

γοργά τις σκέψεις τις τύλιξαν όρθιοι τοίχοι

και οι ταπεινοί ακολουθούσαν στους ρυθμούς τους

 

Όταν καλύψανε τους ήχους απ’τα αηδόνια

με μουσική από ρομπότ φτιασιδωμένη

πειθήνια διώχναμε μακριά τα χελιδόνια

μονάχη απέμενε η ψυχή μας  πληγωμένη

 

Όταν θα ανοίξουμε πρώτη φορά τα μάτια

αποζητώντας  πριν το τέλος την ελπίδα

αν αφεθούμε να παλεύουμε  κομμάτια

στην αγκαλιά μας θα ξεψυχήσει η πατρίδα

 

[ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ]

Συγνώμη για το μονόχνοτο ίσως κουραστικό ύφος. 

Ευθύνη βέβαια έχετε και σεις,όχι για το ύφος αλλά για το ότι γράφω.

Σύνδρομο ποιητικής γωνιάς απεφάνθει ο γιατρός.

Διαβάζεις τους φίλους και θέλεις να γράψεις.

Είμαι παθών εδώ και κανά χρόνο.

Δεν ξέρω αν θεραπεύεται.

[Ειρήνη]

Δος του τώρα που γυρίζει

Χρήστε μας να καταλάβει.

Ζωγραφιές η Ποίησή σου

στον καμβά με τέχνη ράβει.

Όσο δε για τη Γωνιά μας,

με τη θέλησή μας, σκλάβοι!!!

[Τάσος Π. Δασκαλάκης]

.

 Ωραίο !!!!!!

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Καταπληκτικο!!!

[Βαιος Μεταξογιεννης]

[alter ego#--ξινή]

Έχεις άστρο φίλε μου!!