Κάποτε …

[ANNINOΣ ΓΙΑΝΝΗΣ]

*

 

Στη  μέση  του  Ειρηνικού  σ` ένα  γκρίζο  καράβι ,

ο  γέρο  ναύτης  σκεπτικός  τον  μουσαμά  του  ράβει .

Εικόνες  του  παλιού  καιρού  που  ζουν  στη  φαντασία ,

όταν  παιδί  ταξίδευα   στη   νότια  Ασία .

 

Οι  κουραδόροι  γέμιζαν   παλέτες  και  κασόνια  ..

ήταν  αλλοιότικα  πολύ  της  νοιότης  μου  τα  χρόνια .

Τα  πλοία  έμεναν  πολλές  μέρες   σ` όλα  τα  πόρτα

και  ο  μαρκόνης  έπερνε  κι   έφερνε  τα  ρεπόρτα .

 

Ζωή  τα  Ελληνόπουλα  δίνανε  στα  λιμάνια ,

τις  μέρες  στ` άλμπουρα  ψηλά , τις  νύχτες  στα  φουστάνια .  

Πόρτα  μικρά  σαν  αγκαλιές , βράδυα  ονειρεμένα ,

μα  τι  να  πρωτοθυμηθείς  από   τα  περασμένα  …

 

Tα  χρόνια  κατρακύλησαν  σαν  άγκυρες  στο  στρίτσια

σημάδια  χάραξαν  βαθειά  .... νεανικά  καπρίτσια .

Χαρμάνι  σκέψεις  και  φωνές  του  χθες  οι  αναμνήσεις ,

τόσοι  άγνωστοι  ήρωες  που  θέλεις  να  υμνήσεις .

 

Ο  Λεωνίδας  ήτανε  ο  πρώτος  σου  λοστρόμος ,

κι  ο  Γιώργης   ο  Σαλονικιός , καρδάσης  γαλαντόμος .

Ο  Αποστόλης  μια  ζωή  μπροστάρης  στις  δουλειές  του ,

πάντα  σε  κάποιο  άλμπουρο  , ψηλά  στις  σκαλωσιές  του.

 

Γεμίσανε  τα  μάτια  μου  οι  ομορφιές  του  κόσμου ,

εικόνες  κι  άλλες  για  να  δώ  Θεέ  Πατέρα  δως  μου .

H  μοίρα  μου  μ` ευλόγησε  κι  είδα  την  πλάση  όλη ,

της  γης  το  παλκοσένικο  , οι  λιμανίσιοι  μώλοι .

 

* * *

 

At  Novo  roads , on  29^th  August  2008

Day  51st

[Στιχοπλάστης]