Μάνα-γη ...

[Αντώνης Κατσαντώνης]

 

Σώπα ! Ακουρμάσου, μάνα-γη...

Σώπασε κι ακουρμάσου,

ό,τι σαλεύει όλο ζωή,

στ'  ακροπετρόχειλά  σου...

 

Ό,τι τη φλέβα του δονεί

ο παφλασμός του αιμάτου,

ό,τι έχει θρόισμα, φωνή

και μνήμη του θανάτου :

 

Η κάμπια, ο  λύκος, ο  αμνός,

ο πεύκος, τ'  αρμυρίκι,

η σμέρνα, η όχεντρα, ο λαγός,

ο σπούργος, το τζιτζίκι,

 

κι ο άνθρωπος ο δικαστής

ο βαριοδικασμένος

ο μάστορας ο χαλαστής

ο λασποζυμωμένος.

 

Μικρά κι αμπόρεγα ευτελή

-μεγάλος ο Θεός τους-

με του θανάτου το φιλί

ψηλά στο κούτελό τους.

 

Εδώ πατούν, εκεί τραβούν,

πέφτουνε παραπέρα,

ολότελα ώσπου να χαθούν

μια παγωμένη εσπέρα,

 

σαν τον ανθό του κατιφέ,

σαν τσάμικος στα ξένα,

σαν να μην ήτανε ποτέ

στον κόσμο γεννημένα.

 

Σαν να μην τα  'κανε Θεός

ρίζα, καημός και μάνα.

 

Γι' αυτό, μανούλα, μάνα-γη,

μην τα κακοκαρδίζεις

σ'χώρα τα, αγάπα τα πολύ

και μην τα σεκλετίζεις.

 

Ά.Π

 

[Τάσος Π. Δασκαλάκης]

.

 

Η επικαιρότερη  και καθαρότερη ποιητική απεικόνιση

και   βοούσας      εκδήλωσης     της   περιρρέουσας

πραγματικότητας !!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

 

Καλό σου μεσημέρι !

[Στιχοπλάστης]

[Στιχοπλάστης]

'

Δεν πιάνεσαι όταν δημιουργείς ....

 

.

[Στιχοπλάστης]

'

Φοβερός από κάθε άποψη !

 

.

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Καλησπερα μαστορα Κατσαντωνη!!!

Οτι και να γραψεις ειναι ΑΑΑ!!!

[Βαιος Μεταξογιεννης]

Αλήθειες που ξεχειλίζουν λυρισμό, σοφία και συναίσθημα!Τα συγχαρητήρια μου!!

[Ειρήνη]

Τιτανοτεράστιος στίχος!!! παραπάνω τι να πεις που μένεις ξερός στη θέα του!!!!

[Κατερίνα]

μόνο να σωπάσω μπορώ και να ξανα-προσκυνήσω Κατσαντώνη

 

αγαλλίαση ψυχής φέρνεις!

 

 

[Παντελής]

για να νιώσεις την ομορφιά του κόσμου πρέπει να είσαι ταπεινός,

ο Θεός δεν αγαπά τους υπερήφανους.

το ποίημα σου δείχνει φανερά την ομορφιά της ψυχής σου.

[ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ]

Το ξαναδιαβάζω και το ξαναδιαβάζω και υποκλίνομαι.