Η δικιά μας η παρέα

[ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ]

Δε το χωράει ο νους αυτό που μου συμβαίνει

και είναι κάτι που συνέβηκε τυχαία

σε ένα κομπιούτερ κάτι έψαχνα θυμάμαι

και άξαφνα βρέθηκα  στην πιο ζεστή παρέα

Μιλούσαν όλοι μια γλώσσα με στιχάκια

κάποιοι τα ντύναν και τα φτιάχνανε τραγούδια

γέμιζε η οθόνη με πανέμορφες εικόνες

και απτο κουτί  μοσχοβολάγανε λουλούδια

Ολημερίς σε άγνωστες  θάλασσες  γυρνούσα

και κάθε βράδυ είχα στον ύπνο μαξιλάρι

λόγια από φίλους  που τα πρόσωπα δεν ξέρω

ήχους αόρατου βιολιού χωρίς δοξάρι

Είναι πολλά όσα μπορεί η καρδιά να κάνει

και όποιος και αν είναι απτην παρέα θα το νοιώσει

τη ζεστασιά της  από άκρου σε άκρου μεταφέρει

και άμα πονάει  τότε και σας θα σας πληγώσει

[Στιχοπλάστης]

[Στιχοπλάστης]

'

 Μπράβο σου φίλε ...

[Παντελής]

Δε φτάνει μόνο να το λες αλλά και να το νιώθεις

κι εσύ με το όμορφο σου ποίημα αυτό καταλαβαίνω.

 

καλό ξημέρωμα με τους δικούς σου.

[Nefeli riga]

Εκφράστηκες πολύ όμορφα, Ποιητικά, ευαίσθητα  για την Γωνιά μας.

 Δεν είσαι ο μόνος Χρήστο,  έτσι όλοι νιώθουμε.!!

Να σαι  καλά .

.