"Λάβε κορμί δίχως ψυχή..."-Μακρόνησος 1950

[λεύτερος]

 

 

 

 

"Λάβε κορμί δίχως ψυχή 

και σώμα δίχως αίμα, 

λάβε,γλυκιά  μ', κι εμένα: 

φωτογραφία θαμπή..." 

 

έγραφες, καλλιγραφικά

στην όμορφή σου Αριάνα,

κι εχόρταινε τη μάνα

μέλι η γραφή, ταχιά...

 

Κι αχ πώς κανάκευε -γλυκά- 

το βλέμμα σου, πατέρα,

τη ματωμένη εσπέρα, 

τη σκούρα, τη μαβιά... 

 

Γύρωθε η θάλασσα  η πλατιά. 

Και  τ'  άστρα απάνωθέ σου,

στις μνήμες τις πικρές σου, 

καθρέφτες και κεριά. 

 

Κι η μνήμη, η μνήμη του λαού, 

στο αίμα του κορμιού σου,

στο μπόι του Θεού σου, 

στο  μπόι του ουρανού.  

 

Βάσανο κι ο βασανιστής, 

βάσανο κι η αγάπη...

Μήνες εννιά και κάτι ,

μέτραγες να τη δεις.

 

"Απόψε να μην κοιμηθείς.

Ρίξ'  τα  μαλλιά στην  πλάτη, 

κι έλα γλυκιά μου αγάπη 

Αριάνα, αποβραδίς..."

 

Μαλλάκια είχες -σού φύραναν.

Αποβραδίς σε πάνε,

Πέντ'-έξι σε βαστάνε 

και δυό σε τυραννάν' . 

 

 

Τυράγνια η φάλαγγα σκληρή,

τυράγνια η πελαγίσια

η αύρα η  θυμαρίσια, 

η αύρα η αποσπερνή, 

 

να  'ρχεται πέρα απ'  το  γιαλό

χωρίς κουπιά και βάρκα

να σου μεθάει τη σάρκα, 

να χάνεις το μυαλό, 

 

Αύγουστο μήνα, αντί γαμπρός 

στην εκκλησιά ντυμένος,

να  'σαι  σακατεμένος 

στον αλφαμίτη ομπρός...

 

Κι αχ του πελάγου η απλωσιά... 

Κι αχ της αυγής  ο θρόνος...

Σαν λουλουδάκι ο πόνος 

μαραίνονταν αργά... 

 

"Αργά πηγαίνω, αργά πατώ, 

μαραίνομαι ο καημένος,

στην πόρτα σου σαν ξένος, 

Αριάνα μου θα  'ρθώ." 

 .............................................

Ήρθαν καλύτεροι καιροί, 

ήρθε η χαρά στα χείλια,

αυγάτυνε η φαμίλια,

ως  πού   'σβησες  εσύ...  

 

Πάνω σου η πέτρα η  βαριά. 

Και  τ'  άστρα απάνωθέ σου,

στις μνήμες τις πικρές σου, 

καθρέφτες και κεριά. 

 

Κι η μνήμη, η μνήμη του λαού, 

ανθός στο καύκαλό σου

τιμή κι αιώνιο  βιός σου 

και Φως παλιού καιρού. 

 

-Φως μου παλιό, φως μου γλυκό, 

άντρα μου και σπαχή μου,

στείλε να  'χω  -ψυχή  μου- 

κάτι να  σε  θωρώ !

 

-Λάβε κορμί δίχως ψυχή 

και σώμα δίχως αίμα, 

λάβε, κυρά  μ' , κι εμένα: 

φωτογραφία θαμπή... 

 

 Ά.Π

 

 

[Ειρήνη]

Με τον Στιχοπλάστη σε ΟΛΑ!!!!!

Τι γράφει βρε ο Άνθρωπος!!!!!

 

έγραφες, καλλιγραφικά

στην όμορφή σου Αριάνα,

κι εχόρταινε τη μάνα

μέλι η γραφή, ταχιά...

 

Κι αχ πώς κανάκευε -γλυκά- 

το βλέμμα σου, πατέρα,

τη ματωμένη εσπέρα, 

τη σκούρα, τη μαβιά... !!!!!!

[Ειρήνη]

Κι η μνήμη, η μνήμη του λαού, 

στο αίμα του κορμιού σου,

στο μπόι του Θεού σου, 

στο  μπόι του ουρανού

Στο μπόι τ' ουρανού!!!!!

[Παντελής]

αποτυπώνεται βαθιά στη ψυχή όπως να το διαβάσεις λεύτερε!!!!!!!!!!

[Κατερίνα]

δεν βρίσκω λόγια να έκφράσω όσα μ' έκανες να νοιώσω...

 

συγκίνηση , ενοχές και δέος!!!

 

 

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Αριστουργημα κι αυτο!!!

[Ειρήνη]

Κι η μνήμη, η μνήμη του λαού, 

ανθός στο καύκαλό σου

τιμή κι αιώνιο  βιός σου 

και Φως παλιού καιρού. 

τιμή κι αιώνιο  βιός σου 

Και δικό σου!!!!

[astrojoggi]

Ομορφια!!!

[Παντελής]

Με το καλό και Ανάσταση λεύτερε.

[Βαιος Μεταξογιεννης]

λόγος περίτεχνος και ακάνθινος...με δριμύτητα και πάθος απαράμιλλο....... Μπράβο!!!!!!!!!!!!!!!