Σήμερα κοίταξα τον ουρανό

Πρώτη φορά…

Με μάτια ανοιχτά

Σήμερα που έγνεψα στον χωρισμό

Ήρθε κοντά

Μια υγρή αγκαλιά

Δεν είσαι πια για μένα πουθενά

Πρώτη φορά…

Σε…

Στο μισοσκόταδο μιας πλάνης ανασαίνω…

ΟΠΟΤΕ ΣΕ ΔΩ

Όποτε σε δω,

Το σταυρό φυλώ,

Το Θεό…

Πατηστε το συνδεσμο για να το ακουσετε

Μουσικη Χρηστος Γιαννοπουλος ερμηνεια Θανασης Κομνηνος…

Παράξενος που είναι ο καιρός

Τελείωσε νωρίς το καλοκαίρι

Φθινόπωρο και είμαι μοναχός

Μονάχη σου κι εσύ σε…

Τίμια γενιά μου αληθινή,

πάνω στο χάρτη σου ριζώνω,

όνειρα χίλια σου χρεώνω

και σε κρατάω ζωντανή.



Είσαι μια θάλασσα…

Σαν φεύγουνε τα χελιδόνια,

Να μου χαϊδεύεις τα μαλλιά

Και στο κρεβάτι τα σεντόνια,

Να τα γεμίζεις με φιλιά.

       …

Ξεχασμένη άγκυρα

Περίμενες πολύ καιρό μάταια...

Κοιτάζεις τα πρόσωπα τριγύρω σου...

Και τι αναζητά ο καθένας δεν ξέρεις..

Αναρωτιέσαι μήπως φταις…

Άντρα λεβέντη σεφταλή…

Ένας πλανήτης…

Τα γράμματα σου

έριξα στης λήθης το πηγάδι

τα ξαναβγάζω την αυγή

τα ξαναρίχνω βράδυ...

Θα με δεις μια μέρα,εντελώς ξαφνικά

ρισκάρω και ας χάσω,θα σου πω γεια χαρά

Θα σου πιάσω το χέρι,θα σου πω είμαι…

Χιλιάδες λέξεις σου έγραψα

Για να σε κάνω να μ'αγαπήσεις

Με μία απ'αυτές ίσως να σ' εδιωξα

Να με μίσησες και…

Ελεύθερος να μείνω προσπαθώ

σε κόσμο που πουλά και τη σιωπή του,

έχω ανάγκη για να θυμηθώ

την άδολη κι ανόθευτη μορφή…

Αγάπη άλλης εποχής στο νου μου ξεχασμένη

σε είχα κάποτε κι εγώ μα τώρα πια δεν σ'έχω

είναι που πάντα χάνεσαι και είσαι λησμονησμένη

όταν σε φέρνω στο μυαλό αυτό που δεν…

Θα βρω το πιο ψηλό δενδρί

και στην κορφή θ'ανέβω

κι αν δεν μου πεις πως μ'αγαπάς

δεν θα ξανακατέβω...

Που είσαι βοτσαλάκι μου

της αμμουδιάς κοχύλι

να γίνω αγέρι να σταθώ

στα τρυφερά σου χείλη...

Ότι πω, το υπογράφεις

Με δυο λέξεις που μου γράφεις,

Κάθε λίγο, κάθε τόσο

Κι όσο τρέχουνε οι μέρες,

Απ του έρωτα τις σφαίρες

Δεν το βλέπω να…

Από μικρό με μάθαιναν να κάνω το σωστό

πως τιμωρία θα φανεί σαν κάνω κάτι λάθος

πρέπει να έχω σύμμαχο και φόβο το θεό

να με οδηγάει η σκέψη μου με στειρωμένο…

Φεγγάρι αυγουστιάτικο ολόγιομο φεγγάρι

ποια μάνα να σε γέννησε πιο κρύβεις μυστικό

και χεις το δέρμα ολόχρυσο φωτίζεται όλη η πλάση

φώλιασες μες στα σπλάχνα σου ονείρων…

Τ’Αυγούστου η πανσέληνος

Χλωμή και πικραμένη

Και η καρδιά του Έλληνος…