Και τώρα τι;

Τι κάνουμε;

Συνεχίζουμε;

Πώς συνεχίζουμε;

Πώς…

Ήρθες και ξαναήρθες

Πέρασες και ξαναπέρασες

Κοιτάζω και ξανακοιτάζω…

Κάποτε στα παιχνίδια μας γελούσε το φεγγάρι,

τ' αστέρια χαμηλώνανε για να γευτούν χαρά,

τα όνειρά μας χτίζαμε λιθάρι το…

Ο βούρκος λάβα γίνετε, πυρακτωμένο αμόνι

κι από φωτιά ο σιδεράς ,με κτύπους να ισιώνει..

Σπίθες παντού πετάγονται , φωτίζουν το σκοτάδι

Ο σιδεράς χωρίς αυτιά , κοιτάζει το…

Μια με κυνηγά ο χρόνος

  Κι ένα όνειρο τρελό

Μια ο άστοργος ο πόνος…

Εγώ και μερικοί μεταφορείς, αδειάζουμε!

Μεταφέρουμε και μεταφερόμαστε

Ξανά και ξανά…

Είμαι στο ύψος των περιστάσεων

Μακραίνω τις συνέχειες των σωμάτων μας και ξεπροβάλω από τον καθρέφτη των αναδρομών…

Η ζωή είναι περίεργη και άδικη,…

Τι τ’ αντίθετα κραυγάζουν;

Ποια αρχή ενοποιητική ταυτοποιεί όσα φαντάζουν τόσο απόμακρα;

Ο λόγος συνενώνει τ’ άκρα.

Ένα υπερμέγεθες σώμα που στηρίζει τη φιλοσοφία των…

Ηρωες των παραμυθιων.

Νεραιδες των ουρανων.

Ιπποτες της αγαπης.

Πριγγιπισσες της αυταπατης.

                Αρχοντες της μετανοιας.

             …

Πήγα και κάθισα σε ένα ακρογιάλι,

την ώρα που ο ήλιος, βουτούσε στο νερό

και ψέλισαν τα χείλη μου, το όνομα σου πάλι

τα γλαροπούλια ρώτησα που νάσαι να σε…

Στο νόθο…

Περίεργο μέσα στην αϋπνία

Τα μάτια νομίζουν πως βλέπουν πιο καθαρά

στο φως της μέρας

Ακούω…

*φρεσκαρισμενο μα παλιο…

Καρδια απο σμαραγδι.

Προσωπο τοσο τελειο, κανενα ψεγαδι.

          Ματια και χειλη απο ζαφειρι.

           Σωμα τοσο τελειο καμπυλωτο σαν…

Το πιο ωραίο παραμύθι

μη μου πάρουν οι ανέμοι

και το ρίξουνε στη λήθη,

η καρδιά από φόβο τρέμει.

Όπου άφησες αχνάρι

σε κουβάρι το τυλίγω,

πριν…

Νάχα στην χούφτα μου ένα αστέρι,

ροζ τριαντάφυλλα σε μια αυλή,

όταν με βλέπεις ότι πονάω,

να μ΄αγαπάς…

Ξαπλώσαμε και μιλήσαμε

Μιλήσαμε;

Βασικά εγώ μιλούσα

Εσύ προτιμάς να μην μιλάς…