Είναι νύχτα και παντού σιγή

λάμπουν στο στερέωμα τ’ αστέρια

και κουκκίδες μεις οι δυο στη γη

σαν στεφάνια πλέκουμε τα χέρια.

Ο αγέρας πνέει απαλά

και σαλεύει στα κλαδιά τα…

Με σκόρπισες στις θύελλες εδώ κι εκεί

σαν ένα φρόκαλο του δρόμου

δεν χάραξε για μένα μία Κυριακή

ξεθώριασε και τ’ όνειρό μου.

Μ’ εκτόπισες μες στο σκοτάδι το βαθύ

δεν έχω…

Φαντάζεις φωτεινός αποσπερίτης

μες στης μοναξιάς τη βάρδια μου

στην αγκαλιά σου μ’ έλκεις σαν μαγνήτης

μαίνονται τα χτυποκάρδια μου,

μπροστά μου έπεσες μετεωρίτης

τα παλιά…