τα χρόνια

[diji grampsas]

τα χρόνια της νιότης μου τώρα παίθαναν και με
άφησαν μόνο στο σκοτάδι να μαζεύω εικόνες
στο μυαλό να μου θυμίζουν εμπειρίες που με
συντροφέυουν κάθε νύχτα στα λειψά μου όνειρα

η αλάνα που παίζαμε τα ζεστά καλοκαίρια
δεν υπάρχει πια στην θέση της φύτρωσαν
μπετά και σίδερα που αφήνουν επισκέπτες

τώρα τίποτα ποια δεν είναι το ίδιο τα κοντά
παντελονάκια μάκρυναν και γίνανε σκελέες
και η σφεντόνα μου που σάπισε δεν πετά ποια
της πέτρες

μα ούτε τα πρώτα μας φιλιά δεν μείνανε
ούτε τα ραβασάκια στα όμορφα κορίτσια
ούτε και αυτός ο κόμπος στον λαιμό που
έπνιγε τον φόβο του πρώτου μας έρωτα


όλα τώρα άλλαξαν ποία και στην θέσει τους
μπήκαν τα γερατειά και αυτά τα άχαρα και
μουσκεμένα βράδια να κοιτάω το ταβάνι
με τόσο μίσος

τα χρόνια που μείνανε τα βαδίζω από βαριά
φορτία που μου κόβουν λίγο λίγο την ανάσα
και προσπαθώ να μην σκέφτομαι τον θάνατο 

τώρα αλλό πια...

[Manuel Adams]

πολύ ωραίοοο!!!δυστυχώς τα χρόνια αυτά δε θα ξανάρθουν...!!!

[Παντελής]

χαίρομαι που ήταν όμορφα...

 

καλό μεσημέρι.

 

 

[Liontas]

Όμορφο και ευαίσθητο το ποίημά σου, αγαπητέ φίλε. Αγγίζει ένα θέμα που μας απασχολεί, λίγο-πολύ, όλους...

 

Έτσι είναι, ο χρόνος περνά και δεν επιστρέφει. Γι' αυτό λοιπόν ας τον αξιοποιούμε όσο γινεται πιο εποικοδομητικά, ώστε στο μέλλον να έχουμε όμορφες αναμνήσεις.

Οι όμορφες αναμνήσεις είναι φίλοι για πάντα, μέχρι το τέλος.

[Βαγγέλης Βουτσίνος]

η αλάνα που παίζαμε τα ζεστά καλοκαίρια
δεν υπάρχει πια στην θέση της φύτρωσαν
μπετά και σίδερα που αφήνουν επισκέπτες

τώρα τίποτα ποια δεν είναι το ίδιο τα κοντά
παντελονάκια μάκρυναν και γίνανε σκελέες
και η σφεντόνα μου που σάπισε δεν πετά ποια
της πέτρες

Πρώτο, να'σαι καλά..

[Ειρήνη]

Όσο ο καιρός φεύγει, αυτό συμβαίνει σε όλους μας....

Πολύ όμορφα έγραψες!!!

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Πολυ ωραιο!!!

Καλο μηνα

[Αρτέμης Αξαρλής]

μα ούτε τα πρώτα μας φιλιά δεν μείνανε
ούτε τα ραβασάκια στα όμορφα κορίτσια
ούτε και αυτός ο κόμπος στον λαιμό που
έπνιγε τον φόβο του πρώτου μας έρωτα