Στο κώλο ενός διάολου

[ψιτ-ψιτ]

Κάποιος πατάει τη φωνή μου – και γελάει
Και ΄χει το γέλιο των τρελών – που αγαπάω
Στα γόνατα του την ψυχή μου – την κρατάει
Κι απ΄ το τσιγάρο του μ΄ αφήνει – να ρουφάω
Με ξεσκατίζει από μικρό – και με θηλάζει
Και σαν τον διάολο κουβαλάει – τον σταυρό μου
Άθεους άγγελους (μου) φέρνει – να κάνω χάζι
Εγώ κάνω το ΄΄γαμώ΄΄ κι εκείνος – το ΄΄στανιό΄΄ μου

Σαν Κυριακή στη φυλακή – μαζι περνάμε
Δεν τον κοιτώ, δεν μου μιλά – κι αυτος καθόλου
Το ξέρουμε ,πάντα μαζί – γι αυτό γελάμε
Στο κώλο ζούμε και οι δυο ενός διάολου

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Ωραιος!!!

καλη χρονια!!!

[Ειρήνη]

Διαολεμένο!!!

[Lorenzo]

!!!!!!!!

φλουρί (Παπα)κωσταντινάτο !!!!

[Ιωσήφ Πελαγινός]

[Κατερίνα]

Κάποιος πατάει τη φωνή μου – και γελάει
Και ΄χει το γέλιο των τρελών – που αγαπάω
Στα γόνατα του την ψυχή μου – την κρατάει
Κι απ΄ το τσιγάρο του μ΄ αφήνει – να ρουφάω

 

άφωνη!!!!

[Τάσος Π. Δασκαλάκης]

.
Παρασυμβαίνουν κι αυτά.....

Εσύ όμως τα φωτογραφίζεις ποιητικά!!!!!!

Καλή χρονιά!

[Παντελής]

όταν η κωλοζωή γίνετε Τέχνη.

ψιτ-ψιτ καληνύχτα.