Ώριμοι καιροί

[Γιάννης Ποταμιάνος]

Ώριμοι καιροί Του Γιάννη Ποταμιάνου Ώριμοι καιροί Του Γιάννη Ποταμιάνου ============================= Σαν αντιλάλησε διάτορος ………………… η κραυγή ιστορίας ξεσηκώθηκαν τα όνειρα Αναλήφθηκαν στους ουρανούς, …………………. κι έγιναν πουλιά --- Φτερούγισαν τα πουλιά, …………………… έγιναν σμήνη Κι εμείς ξοπίσω τους Ασθμαίνοντας να κυνηγάμε …………………….. τις σκιές τους Να ελλοχεύουμε με θηλιές …………………….. μες τα ξερόκλαδα, Με ξόβεργες στ’ αγκάθια --- Μα πώς να πιάσεις τ’ όνειρο; Αφού σαν ήρθαν οι καιροί ……………… κι’ άνθισαν οι λειμώνες Σύνθημα έδωσε η Ιστορία, ριγηλό «Να γίνουν τα όνειρα ζωή» --- Μα πώς να πιάσεις τ’ όνειρο; Αφού σαν ήρθαν οι καιροί Και θησαύρισε ……………… με χρώματα το φως, Σύνθημα έδωσε η φύση, ευωδερό Τα σκουλήκια ……………… να γίνουν πεταλούδες --- Γι’ αυτό πέταξαν τα όνειρα ……………… κι’ οι ψυχές μας Γι’ αυτό κι εμείς ξοπίσω τους ……………… ενεοί τα κυνηγάμε Ας σταματήσουμε ……………… να στήνουμε παγίδες και αποξηραμένα λουλουδάκια, ……………… μες στους στίχους μας --- Αφού δεν βαλσαμώνονται οι ψυχές ……………… κι’ ωρίμασαν οι καιροί Ξανά εμείς περήφανοι ποπολάροι, ……………… Έστω και ρακένδυτοι, στη μάχη να διδάσκουμε, ακόμα αυταπάρνηση Καθώς στις σημαίες μας ανεμίζει επίμονα ……………… ο συλλογικός πόθος --- Πως αλλιώς; Αφού δεν βαλσαμώνονται τα όνειρα Στους δύσκολους καιρούς Εμάς, πάντα θα μας οδηγούν ……………………. οι γόνιμες στερήσεις --- Πως αλλιώς; Αφού όταν σκύμνοι λιονταριών ……………………. βυζαίναμε στέρφες μάνες Μάθαμε να ορθώνουμε τη χαίτη μας ……………………. Γρυλίζοντας μες απ’ το έρκος των οδόντων μας …………………… το όχι στην εκμετάλλευση ψυχών τε και σωμάτων ==================================== 27 Σεπτεμβρίου 2010 Γιάννης Ποταμιάνος

[Κατερίνα]

Αφού δεν βαλσαμώνονται οι ψυχές

……………… κι’ ωρίμασαν οι καιροί

Ξανά εμείς περήφανοι ποπολάροι,

……………… Έστω και ρακένδυτοι, στη μάχη

να διδάσκουμε, ακόμα αυταπάρνηση

Καθώς στις σημαίες μας ανεμίζει επίμονα

……………… ο συλλογικός πόθος

οι καιροί ωρίμασαν Γιάννη
εμείς δεν ωριμάσαμε... ακόμα κι απ' ότι φαίνεται θα σαπίσουμε ανώριμοι


η δημιουργία σου καταπληκτική!

[γκατλούλα]

Η γκατλούλα υποκλίνεται

[Στιχοπλάστης]

'
Φίλε Γιάννη μπράβο σου και πάλι μπράβο σου !
Τρομερά επίκαιρο και διαχρονικό συνάμα !
Πολύ μου άρεσε...

Σύνθημα έδωσε η Ιστορία, ριγηλό
«Να γίνουν τα όνειρα ζωή»

"---
Μα πώς να πιάσεις τ’ όνειρο;"

"Ξανά εμείς περήφανοι ποπολάροι,
……………… Έστω και ρακένδυτοι, στη μάχη
να διδάσκουμε, ακόμα αυταπάρνηση
Καθώς στις σημαίες μας ανεμίζει επίμονα
……………… ο συλλογικός πόθος"

.

[Ειρήνη]

Σαν αντιλάλησε διάτορος

………………… η κραυγή ιστορίας

ξεσηκώθηκαν τα όνειρα

Αναλήφθηκαν στους ουρανούς,

…………………. κι έγιναν πουλιά


Γιάννη, σήμερα πάλι σπας κόκκαλα!!!!
Συγχαρητήρια!!!!

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Δεν θυμαμαι να διαβασα κατι δικο σου και να μην μ'αρεσαι!!!
Την καλημερα μου

[Αρτέμης Αξαρλής]

Γιάννη έβαλες βάλσαμο στη ποίηση!

[Αννέτα]

Τόσο ωραίο που θέλεις να το διαβάσεις πάλι και ξανά!!!!!!!!

καλησπέρα Γιάννη

[Τάσος Π. Δασκαλάκης]

Εξαγιάζονται τα συνειδησιακά όχι
απελευθερώνονται οι ψυχές
στις πορείες των επιδιώξεων.....

Πολύ μου άρεσε σαν έμπνευση , δομή και ιδέα!!!!!!

Την καλησπέρα μου.