Της ψυχής μας το στέκι
Ήσουν
Ήσουν το αραξοβόλι στ' ανεμοδαρμένα ύψη, όταν οι βοριάδες όλοι με χτυπούσαν, μ' είχες κρύψει. Ήσουν η φωτοβολίδα σ' όνειρα ναυαγισμένα, σωτηρίας η σανίδα σε πελάγη οργισμένα. Ήσουν μέσα στους χειμώνες ένα τζάκι αναμμένο, στους χαμένους μου αγώνες ένας κάβος για να δένω. Ήσουν καλημέρα πρώτη, καληνύχτα τελευταία, η ασπίδα στρατιώτη, η Ιθάκη τ' Οδυσσέα. Δεν το ήξερα ότι ήσουν όλα αυτά και τόσα άλλα. Θάλασσα ως τη φυγή σου ήμουν κι έμεινα μια στάλα.
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Προστέθηκε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος 0 Σχόλια 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Νοέ 24, 2025. 49 Απαντήσεις 6 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος Φεβ 10, 2024. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Βαγγέλης Βουτσίνος Φεβ 10, 2024. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο Ιουν 29, 2023. 0 Απαντήσεις 0 Μου αρέσουν
Ξεκίνησε από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο. Τελευταία απάντηση από τον/την Ἰάνης Λὸ Σκόκκο Ιουν 19, 2023. 1 Απάντηση 1 Μου αρέσει
© 2026 Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).
Με την υποστήριξη του

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!
Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά