Φωνή
έδωσες στο χέρι μου
χωρίς
να με ρωτήσεις.
Θα σου το πω άλλη μια
φορά,
μετά θα το βουβάνω,

για να χαθεί
το νόημα
από την ώρα ήδη
που θα γράφεται,
να 'ναι βαθιά
θαμμένο.

Να μην υπάρχουν πια
"τοιουτοτρόπως".
Γιατί,
τα "τοιουτοτρόπως"
είναι αφόρητα,
ακατασίγαστα,
αχαλίνωτα,
εντόνως σφοδρά.

Είναι από αυτά
τα λογικά
που οδηγούν
στην Τρέλα.

Και ενώ δεν πρόλαβα
να σου το πω
αφου δεν το έχω
ζήσει

Σου στέλνω ευχή
με την βροχή,
για αγάπη
άμετρη

γαλάζια
σαν το χρώμα
του πουκαμίσου σου,
αιχμηρή
σαν τον λογισμό σου,
που δεν μπορείς
είτε δεν θέλεις
να τον κρύψεις.

Κι έναν διαβήτη
προφητείες
μεστές πόθων
εκπληρωμένων,
για να σε φτάσουν
γρήγορα
εκεί που υπάρχεις
μαζί με όνειρα
πολύτιμα,
αβάτευτα

να με θυμάσαι
κάθε που θα βλέπεις
την βροχή,
κάθε
που θα σε αγγίζει.
Το χέρι σου ν'απλώνεις
να σε ποτίζει,
να σου λογχίζει
την καρδιά,
το νου να σου οδηγεί
να στον δροσίζει.

Γιατί έδωσες φωνή στο χέρι μου;
με ρώτησες;


Πώς να σιγήσει τώρα
που από τους στίχους μας
ροδοκοκκίνησε ο ορίζοντας,
που τους εδιάβαζε στεκούμενος
πάνω και πίσω από ψηλό βουνό,

με το ένα χέρι του
στο μέτωπο
και το άλλο του
στην μέση,
τους παρακολουθούσε
με τρόπο απόκρυφο
και αναρριγούσε,
αιμορραγούσε,

κι έβρεχε κρουνηδόν
για να ανακουφιστεί,
Αψέντι εκτρωτικό
που ξέπλενε την θλίψη,
έβαφε σμαραγδένια
τις παλάμες των χεριών σου,
την ζάχαρη που πάνω σου
κρατούσες
και μου 'δινες να πιω.

Οι πετροπέρδικες
πετούσανε κοντά μας
και φύτρωνε αμφιθαλής
η Αρτεμισία Άψινθος
μέσα απ' τον ουρανό
από την πρόσμειξη
των σιωπηλών μας
λογισμών,
που δεν τους
εκστομίζαμε
για να μην κηδευτούνε.

Ανοίγανε συρτάρια
φωτεινά
μέσα απ'το σώμα
του βουνού,
απ' όπου φύονταν
οι πετροκερασιές
που μέσα στην
ευωδιαστά γλυκιά
σκιά τους
μας προστάτευαν.

Με τα θρο'ί'σματά
των φύλλων τους,
δίναν λαλιά στον άνεμο
που αποκάλυπτε
τις σκέψεις μας
σ'όλα τ' αγερικά,
κι αυτά γεννούσαν
πίδακες οργασμικούς
νοημάτων άρρητων,
ζωογόνα αρμονικών
Ψυχών-Ψυχή μου,
συγγενικών.


Έως ότου εμφανίστηκε
η Άτη η γοργοπόδαρη,
φύλακας της Τιμής,
μες την παραφροσύνη της
μου έκοψε το χέρι,
μήπως και επουλωθούν
οι πληγές των σταυρωμένων.

Προβολές: 16

Σχόλιο από τον/την Έλλη στις 18 Ιούλιος 2009 στις 22:02
σε μένα περαστικά, σε εσάς ονειρεμένο ΣβΚ, ή σε ότι απόμεινε απ'αυτό
Σχόλιο από τον/την Ειρήνη στις 19 Ιούλιος 2009 στις 0:23
από τους στίχους μας-(σου)
ροδοκοκκίνησε ο ορίζοντας,
που τους εδιάβαζε στεκούμενος
πάνω και πίσω από ψηλό βουνό,

Αφού ο ορίζοντας, σκέψου εγώ......
Περαστικά μας να λες.....
Σχόλιο από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 19 Ιούλιος 2009 στις 13:56
Πώς να σιγήσει τώρα
που από τους στίχους μας
ροδοκοκκίνησε ο ορίζοντας,
που τους εδιάβαζε στεκούμενος
πάνω και πίσω από ψηλό βουνό,
Φανταστικο!!!
γεια σου Ελλη
Σχόλιο από τον/την morsecode στις 29 Αύγουστος 2009 στις 1:47
αγαπη αμετρη ευχη με την βροχη.αμετρη

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά

Στατιστικά ιστοσελίδας


Βίντεο

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

Φόρουμ

Η..Οδύσσεια των εριφίων

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga 11 Ιουν. 10 Απαντήσεις

Ευχες.!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 15, 2020. 48 Απαντήσεις

Γεια σας!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 4, 2020. 20 Απαντήσεις

Ανάλυση ποιήματος

Ξεκίνησε από τον/την Ianos89. Τελευταία απάντηση από τον/την Παντελής Απρ 4, 2020. 8 Απαντήσεις

© 2021   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services