ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΟΣ---ΠΑΥΛΟΣ ΖΗΣΑΚΟΣ

[zissakos pavlos]

Ψιθύριζαν στο  τζάμι οι στάλες της βροχής

που έπεφταν το βράδυ μέσα στη σιωπή

Μου θύμισαν τα βράδια κι όλα τα δειλινά

αστροεγγιές και χάδια όνειρα μακρινά

             Ρ Ε Φ Ρ Α Ι Ν

Κι εγώ είμαι μόνος ακούω τη βροχή

πνίγω την μοναξιά μου στης νύχτας τη σιωπή

Κι εγώ είμαι μόνος ακούω τη βροχή

και χάνομαι μαζί της μεχρι να ερθει η αυγή

Κι απόμεινα στο τζάμι με βρήκε το πρωί

σταμάτησε το κλάμα εκείνο της βροχής

Βγήκα απ΄το όνειρο μου αυτό τ΄απατηλό

χάθηκαν τα φεγγάρια στο γκρίζο δειλινό....