ΤΟΥ ΧΩΡΙΣΜΟΥ ΤΟ ΑΝΤΙΟ--ΠΑΥΛΟΣ ΖΗΣΑΚΟΣ

[zissakos pavlos]

Οταν τα μάτια σου τα βλέπω βουρκωμένα

κι αντικρύζω τη ματιά σου τη θολή

Χιλιάδες σκέψεις-χιλιάδες λογισμοί

στρυφογυρίζουν στο μυαλό και στην ψυχή

              Ρ Ε Φ Ρ Α Ι Ν

Την ώρα του αποχωρισμού

το δάκρυ αστήρευτη πηγή

Μένει ανοιχτή η αγκαλιά

τα όνειρα χάνονται με μιάς

Οταν δειλά σου ψυθιρίζω το αντίο

καίνε τα μάτια μου σφίγγεται η καρδιά

Αβάσταχτος καημός του χωρισμου τ΄άντίο

απέραντη η μοναξιά θα΄ναι και για τους δύο.