ΠΕΣ ΠΩς ΕΙΜΑΙ ΑΝΕΜΟΣ-Παύλος Ζησάκος

[zissakos pavlos]

Πες πως είμαι άνεμος που σήκωσε τη σκόνη

την σκόρπισε στα σύννεφα πρίν φέρουν τη βροχή

Ζωγράφησαν στο διάβα τους ανθόσπαρτο περβόλι

να σεργιανάει η μοναξιά στης νύχτας τη σιωπή

            Ρ  Ε  Φ  Ρ  Α  Ι  Ν

Μα μη μου πείς πως είμαι εγώ το κρύο και το χιόνι

ειμαι ηλιαχτίδα φωτεινή που προσπαθώ να μπώ

Κάτω απ΄το σεντόνι τα πρωινά να σε ξυπνώ

με την δική μου ζεστασιά θα φεύγει οτι σε παγώνει

Πες πως είμαι άνεμος που σου άπλωσε το χέρι

την μοναξιά σου εδιωξα με ενα γλυκό φιλί

Κι ύστερα τυλιχτήκαμε κάτω απ΄ το σεντόνι

και νιώσαμε της ηδονής την πρώτη ανατολή