Διδαχές.

[Αρτέμης Αξαρλής]

Γλυκόπικρη ανασαιμιά.. 

Του κόσμου η αυταπάτη
κρεμάστηκε  χαμόγελο,
σε είδωλα χλωμά.
Ανέμη κλώθωγυριστή,
στο ραγισμένο αδράχτι
αφέθηκε να τριγυρνά
κοινώς,  διαχρονικά.

Ελπίδων διφορούμενα..
Προκρούστιο  κρεβάτι
εφεύρανε, με το μυαλό
δεμένο  απατηλά,
με βλεφαρίδες ψεύτικες
να θεωρεί το δάκρυ
παρηγοριάς  ανάχωμα,
για σώματα, κυρτά.

Οι λογικές,  ανεύθυνα..
Θέλγουν διηρημένες
του μέσου την αλόγιστη
διαρκή υποτροπή,
σαν  τύψεις ερμαφρόδιτες
σιωπούν μεταλλαγμένες,
για απατημένους θεατές,
στη βαρετή  σκηνή.

Ο χρόνος, με τα σφάλματα..
Από λειψούς φεγγίτες
 επισωρεύουν στις ψυχές
ρυτίδες, ενοχές
καθώς, επικυρώνουνε
 ευφάνταστες σελίδες,
μ’ απλά  ευφυολογήματα
ως δήθεν,  διδαχές!

[Nefeli riga]

Ποιημα φανταστικό.!! Γεμάτο, πολύ γεματο, ουσιαστικά γεματο.!!..!!!!!!!!!!!

δεν εχω αλλο σχόλιο.

!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Παντελής]

γνώση και τέχνη για την διαβίωση!!!!!!

[Δημήτριος Γκόγκας]

Πολύ καλό