Νύχτωσε!

[JUAN BLINDE]

Σαν το φεγγάρι το θερμό, τη λάμψη σου προσφέρει

κι η Πούλια μέσα στη σιωπή, γυρεύει για το ταίρι,

τότε ο γκιώνης έρχεται, αγέρας στο κορμί του,

στα άστρα γνέφει να του πουν, μονάχος που να πάει;

Τα έλατα τριγύρω του, χορεύουνε μαζί του,

σκιά ακίνητη κι αλλόκοτη, ξοπίσω του πετάει^.

παράθυρο στην κόλαση, ανοίγει δεν το ξέρει

και κόκκινος Αυγερινός, το παγωμένο χέρι.

[Δημήτριος Γκόγκας]

Ένα ποίημά που τόσο η δομή και το μέτρο, αλλά και ο στίχος του μας παραπέμπει στην κατηγορία των Δημοτικών τραγουδιών. Μπράβο σας. 

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Πολυ ωραιο!!!