Ὁ Ἰάνης ξαναχτυπᾶ.

[Ἰάνης Λὸ Σκόκκο]

L' amour de la mort δὲν φτάνει.
Τρέλλα λένε τὸ καλλίτερο βοτάνι.
Νἄφηνα, θεέ μου, quelque part, τὴν πνοή μου,
τὴν ὑστάτη, στὸ beau Παρίσι!...
Ν’importe où, στὰς Ἀθήνας, κάρο τοῦ δήμου
τὸ πτῶμα μου νὰ παρατήσει
κι' ὅποια souris θέλουν...vraiment ἄς τὸ φᾶνε!
Σπουργίτια, νὰ τσιμπολογᾶνε
mes yeux, mon πουλὶ κι' ὅ,τι καλὸ μοῦ 'χει μείνει.
Ἡ Piaf ἄς παίξει τὴν Ἰσμήνη
καθὼς θὰ μὲ θάπτει μόνος του ὁ Montand,
- κι' ἕνας, ἀντὶ κόλυβα, φοντὰν
σὲ ντόπιους καὶ σ' ἀλλοδαποὺς ἄς μοιράζει!...
Ὅ,τι κι' ὅπως πλήρως ἐκφράζει
τὴν τρέλλα σας, ἀφιερῶστε τό μου, φίλοι!
Καὶ ποιὸς στὴν λόξα δὲν ὠφείλει
τάματα, προσευχὲς, μουρλὰ πανηγύρια;
Τῷ θανάτῳ τὰ νικητήρια
ne jamais λησμονεῖν νὰ ψέλνετε, παῖδες,
- γιὰ... vers (λὲς τῆς Poésie;) μεζέδες.
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

[Πάρης Παπανικολάου]

Υπέροχο !!!

[Ἰάνης Λὸ Σκόκκο]

Les ἑλληνο- français ἐρωτόλογα ταιριάζουν
à ceux ποὺ δὲν veulent pas νὰ κατινιάζουν.
Rien, παιδάκι μου, δὲν εἶναι τυχαῖο,
ni le καινούργιο même ni l' ἀρχαῖο!
Ἀπ' ὅταν je suis allé πρώτη φορὰ
à Paris... - τότε ποὔσασταν μωρὰ -

εἶχα τὴν fantaisie sublime νὰ πῶ
ἑλληνογαλλικὰ τὸ "σ' ἀγαπῶ"!
- Je t' ἀγαπάω, mon ἀγαπούλα τρελλή!
Embrasse-moi fort, μ' ἕνα καυτὸ φιλί.

Φυσικὰ, σὲ κάτι τέτοια je réussis.
μὲ τέχνης ἐπιτυχία περισσή!
- Si tu δὲν μ' ἀγαπᾶς πιὰ, je mourrai!
Kαὶ νὰ δῶ τότε ce que vous ferrez

χωρὶς τὰ τρυφερά μας καυγαδάκια...
- θὰ λυσσάξεις νὰ τρῶς γαριδάκια
καὶ τὶς ἀστρολόγες ὅλο θὰ ρωτᾶς:
"πότε θὰ βρεθοῦμε face à face;"

Κι' ὅταν λέω "θὰ πεθάνω", ne le crois pas!
Σὰν μὲ δεῖς νὰ ψάχνω κάπου...παππὰ,
θἆναι π' ἄλλην θὰ παντρευτῶ! Νὰ ξέρεις,
au moins, σ' τὸ λέω, comment νὰ ὑποφέρεις.
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

[Ἰάνης Λὸ Σκόκκο]

Εὐχαριστῶ.

Καὶ μάλιστα, τώρα ποὺ ἄρχισα, ποιὸς μὲ σταματάει. Θ' ἀκολουθήσουν πολλὲς ἑλληνογαλλικὲς σάτιρες (ἴσως καὶ θλιμμένα) ἀλλὰ καὶ μεταφράσεις ἀρχαίων Ἑλλήνων Λυρικῶν, μᾶλλον καὶ κάποιο ρητορικὸ κείμενο (Ἰσοκράτους),  πλὴν...τῶν ἄλλων, δὲν ξέρω ποιῶν. Εὐτυχῶς, ὄρεξη καὶ χρόνο ἔχω.

Κι' ἀγάπη γιὰ τὴν τέχνη τῶν Γραμμάτων.

[Ἰάνης Λὸ Σκόκκο]

Καὶ πάλιν Μέγας Ἔρωτας κι' ἄλλο τόσο Μίσος:
- Θὲς νὰ σκοτωθοῦμε;
.......................... - Ἄν ὄχι "ναὶ", ἀσφαλῶς "ἴσως"!
- Τώρα, γιατὶ χωρίσαμε, je ne sais pas. Πίστεψέ με.
Μὲ λάτρευες λὲς... κι' à jamais μὲ μισοῦσες, - μὴν τὰ λέμε
δημοσίως κι' ὁ κόσμος γυρνᾶ καὶ μᾶς κοιτάζει!...
- Ἐσένα κοροϊδεύουν, - διόλου δὲν μὲ νοιάζει.
- Λοιπὸν, adieu! Φεύγω... Je suis parti...
- Γράψ' το μου, μὲ στυλὸ, σ' ἕνα χαρτὶ...
...νὰ τὸ δείχνω σ' ὅλους, πὼς ἔφυγες μὲ τὴ θέλησή σου!...
- Ἄχ, νὰ χαρῶ πνεῦμα, μωρὲ, ποὺ μᾶς πουλᾶς!... Ἐμφυσήσου
μὲ quelque chose de plus ἰδεῶδες et moins κατινάλ!
- Σιγὰ μὴ σὲ... φιλήσω κι' ἀπὸ πάνω! Μπανάλ!...
- Ναὶ, σκᾶς μὲς τ' ἀριστοκρατικό σου!
Δὲς ἐκεῖ καμάρι!... Ξεφουσκώσου!
Εἶσ' ἕνα μηδέν. Πῆρες μπόι, κοντά μου, πῆρες κι' ἀξία.
- Χὰ! Μιλάει, καλὲ, τῶν γραικύλων ἡ συνομοταξία!...
- Θίχτηκε, θαρρῶ, le tout Paris! Βρὲ, οὔστ!... ἄει...
- Τὸ μαραθὲν ρόδον, τοῦ περασμένου Μάη
διώχνει ποιὸν; Ἐμένα! Θὰ τρελλαθῶ!...
Si je te parle ... ξανὰ, νὰ μουγκαθῶ!
- Alors, ὅ,τ' ἤτανε νὰ ποῦμε, τὄπαμε, je pars!... Γειά σου.
- Στὸν παναγύριστο νὰ πᾶς. Καὶ... μὲ γάτες καταπιάσου,
γιατὶ μ' ἀνθρώπους κι' ἔρωτες...ματαιοπονεῖς.
- Τρέχα, 'σὺ, παρηγοριὰ νὰ βρεῖς σὲ συγγενεῖς.
Φεύγω... καὶ κλαῖγε μὲ μαῦρο δάκρυ.
- Στοῦ ντουνιᾶ τὰ πλάτη καὶ τὰ μάκρη,
θὰ νοσταλγεῖς nos doux baisers, nos caresses κι' ὅλα τὰ ρέστα.
Ἀχάριστο κορμὶ! Ποιά 'ναι τὰ παράπονά σου; Πές τα!
- Μὴν ἀνοίξω τὸ στόμα μου, δὲν θὰ τελειώνω...
- Λέγε! κι' ὅσα πεῖς, μιὰ δεκάρα τὰ πληρώνω.
- Μισῶ τὴν ὥρα ποὺ σ' ἀγάπησα.
- Ἄνθος ἤμουν, μαζύ σου σάπισα.
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

[Ἰάνης Λὸ Σκόκκο]

Υ.Γ.
Ἕνα μικροῦλι ὀρθογραφικὸ ἔγινε αἰτία νὰ σβήσω τὸ μήνυμα
τὸ πρὶν τῆς ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ. Πές καθαυτὸ ἦταν τῆς Γλώσσας προσκύνημα.

[Nefeli riga]

Μπλέχτηκα, μπερδεύτηκα, και πως θα βγάλω άκρη...

Υ Π Ε Ρ Ο Χ Ο  !!!!