Δώδεκα δεύτερα…

[Αρτέμης Αξαρλής]

Κουπλέ

Δεν  ήσουνα  ο  έρωτας,

δεν  ήμουν  η  αγάπη

απλώς,  παιχνίδι  κάναμε

μαζί , ερωτικό.

Σ’ αυτό, το συναπάντημα

ποτέ, αυτό το κάτι

δεν  βγήκε από την σχέση μας

το… συγκλονιστικό.

 

Ρεφρέν

Κι’ αν  το  βαπτίζεις  όπως  θες,

ήμασταν μόνο, εραστές

που  ξεγελούσαν  δυο  κορμιά

σ’,  ένα  κρεβάτι  αγκαλιά.

Μικρό, διάλλειμα  ζωής

Φλόγες,  που ανάβανε στιγμής

κι’  έσβηναν  πάλι  ξαφνικά,

δώδεκα δεύτερα, μετά.

 

Κουπλέ

Δεν  ήμουνα  χαμόγελο,

δεν  ήσουν ούτε  δάκρυ,

συναίσθημα  αναπάντεχο,

που  ορίζει  τις  καρδιές.

Αλληλοσυμπληρώναμε

στης  μοναξιάς  τ’ αδράχτι

αχόρταγα,  πικρά  κενά

τις  έρημες , βραδιές.

 

Ρεφρέν

Κι’ αν  το  βαπτίζεις  όπως  θες…

[Παντελής]

δυστυχώς λες πικρές αλήθειες τραγουδιστά.

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Πολυ ωραιο!!!

[Nefeli riga]

Ναι, πικρές μεν, αλλά αλήθειες...  

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ.!!

[Τσιανος Τακης]

πολυ ωραιο!!! κι αληθινο.......