Τώρα…

[Αρτέμης Αξαρλής]

Κάποτε , κάθε  ματιά σου

μ’  αιχμαλώτιζε

το  αθώο,  κοίταγμα  σου

με συντρόφευε

τώρα,  όταν πλησιάσω

βλέπεις  χαμηλά

αποφεύγεις,  μην …διαβάσω

ένοχη  ματιά.

 

Έμοιαζαν, τα  δυο σου χείλη

γάργαρη  πηγή

έσκυβα, να ξεδιψάσω

στο  κάθε φιλί

τώρα, ερμητικά  κλεισμένα

στέρεψαν  κι’  αυτά

μ’  απωθούν,  να  μην  αγγίξω

χείλη  αμαρτωλά.

 

Άφηνα,  στα  δυο σου  χέρια

ολόγυμνό  κορμί,

στα  βελούδινα  σου χάδια,

γιόρταζε  η  ζωή

τώρα,  στέκουν  παγωμένα

βρώμικα,  απεχθή

ντρέπονται,  ν’ αποκαλύψουν…

…πρόστυχη   ψυχή.

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Πολυ ωραιο!!!