Το Φως του ακροβάτη

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Ο ακροβάτης σαν πατάει στο σχοινί,
παραπατάει και πέφτει μέσα στο μυαλό του,
στην ουτοπία, στο απόκρυφο όνειρό του ,
στον πιο βαθύ γκρεμό που κρύβει ετούτη η Γη.

Σ' αυτή την πτώση την ωραία, ασφαλώς,
κοινό δεν έχει μήτε δίχτυ ασφαλείας,
το ενδεχόμενο της πλήρους απωλείας
ισοφαρίζει το ταξίδι προς το Φως.

© Copyright, Νικολακάκος Γεώργιος (spartinos)

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Την καλησπερα μου

[Στυλιανός Στυλίτης]

Αριστουργηματικό....!!!

[Στυλιανός Στυλίτης]

Ακροβάτης κι ο καβαλάρης τ' ουρανού....

[το σπίτι στο ποτάμι]

Υπέροχα νοήματα...άψογη τεχνική...υποδειγματικό πλέξιμο...

Τέλειο από κάθε άποψη

[το σπίτι στο ποτάμι]

Οι δύο τελευταίοι στίχοι, το κάτι άλλο!

[λακωνικός]

Α ! πολύ ξεχωριστή δημιουργία...!!

[Giota Pi.]

Apo ta poihmata pou den ta ksexnas pote ama ta diavaseis mia fora.

KATAPLHKTIKO DHMIOURGHMA.

[Αντώνης Κατσαντώνης]

Καλημερίζω Σπαρτινε.

Μεστό και βαρύ σαν πωγωνίσιο μοιρολόι  το ποίημά σου, εύγε!

[Ειρήνη]

Συμφωνώ με τις κυρίες και του κυρίους, από πάνω!!!!

Γιώργη, σκίζεις!!!!

[παντρεμένος]

ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!