Τα παραπατήματά μου

[Ειρήνη]

Όσα πέρασα στραπάτσα σκουλαρίκι δεν κρεμώ. Εγώ είμαι από τη ράτσα που τα ρίχνει στον γκρεμό. Τα παραπατήματά μου και η κάθε τουφεκιά που στοχεύει την καρδιά μου γίνεται ζεϊμπεκιά. Όσο παίζουνε τα τέλια παίρνω σβάρνα και πετώ της ζωής μου τα κουρέλια και τα αποχαιρετώ. Με τα χέρια ανοιγμένα, θεατρίνος στο πλατό. Βάλε ένα κρασί και κέρνα όσο θα παραπατώ. ---- Κάτω από κάθε πάτημα τα βάσανά μου τ' άτιμα

[Βαιος Μεταξογιεννης]

Λεβέντικοι... περήφανοι στίχοι!!!!!!!!!

[Παντελής]

η τέχνη πρέπει να είναι θεία λειτουργιά και αντίδωρο.

 

καληνύχτα και του χρόνου ψυχούλες Κατερίνα και Ειρήνη.

[Τάσος Π. Δασκαλάκης]

.

Πολύ ωραία η αφιέρωση !!!!!!!!!!

Και οι δυο σας φιλαράκια

Δεν πατάτε σε γκρεμό

Με τα μουσικά φτερά σας

Φέρνετε αναπαμό !

Τη ζωή που προσπερνάτε

Γεύεστε σαν την κερνάτε

Ξέρετε να την γλεντάτε

Είστε άσος στο χορό !

Με το παραπάνω τώρα

Στη γιορτή Κατερινιώ

Δίνουμε ευχές αβέρτα

Να `σαι αστέρι φωτεινό !

[ΤΥΨΕΙΣ]

πως μου διέφυγε αυτό ; ;;;;;

Ειρήνη δώστο έξω να βγεί cd θα τα οικονομήσεις !!!!

Πολύ ωραίο !!!!

 

Υ.Γ σε στίχους που ψάχνω στα αρχεία σας για να διαβάσω δεν χρειάζεται να μου απαντάτε .....γιατί με κάνετε να νοιώθω Τύψεις ....!!!!!