ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΟΙ ΚΟΣΜΟΙ

[Celestia]

Αταίριαστοι κόσμοι


Ναι! Ξεκουράστηκα όταν ένοιωσα
Την ανάσα σου..
Το σώμα μου έγινε ανάλαφρο όταν
Ο άνεμος πέρασε ανάμεσα από τα
Μαλλιά μου..
Γαλήνεψε η ψυχή μου όταν τα μάτια μου
Γεύτηκαν την ομορφιά..
Όταν το σώμα μου βούλιαζε γλυκά
Μεσ’ της ζωής την θάλασσα..

Ω! τι ευχαρίστηση…τι τιμή…
Να είμαι εκεί…
Να αισθάνομαι… να μετανιώνω…
Να φοβάμαι τόσο πολύ…
Να πω έστω και μια λέξη!

Όμως αλλοίμονο!
Οι κόσμοι μας ποτέ δεν θα συναντηθούν..
Οι κόσμοι μας ποτέ δεν θα γίνουν ένα!

Και αναρωτιέμαι…
Θα ερχόσουν στον δικό μου κόσμο..
Να βγούμε έξω…μαζί..
σε μια ερημωμένη θάλασσα..
να βυθιστούμε…να αφήσουμε μαζί..
την τελευταία μας πνοή…

Σε παρακαλώ μη με κοιτάζεις έτσι..
Η ματιά σου με σκοτώνει..
Σε παρακαλώ μη με αγγίζεις έτσι..
Σαν να μην είσαι εδώ μαζί μου….

Σβήσε το κεράκι και ….
Άναψε φωτιά ..να ζεσταθείς….

[Τάσος Π. Δασκαλάκης]

.

Πολύ ωραίο !!!!!!!

[Nefeli riga]

Ωραίο  και με πολύ συναίσθημα   celestia μου, Εχει  βέβαια τα ναι μεν, αλλά..οι αμφιβολίες ερωτευμένων.

Σβήσε το κεράκι και ….
Άναψε φωτιά ..να ζεσταθείς….Εξαιρετικό.!!!!!Καλή σου μέρα.

[Nick Renito]

Μέσα από την θλίψη, διαχέεται η αγάπη, με την ελπίδα πως ίσως  δύο αταίριαστοι κόσμοι μπορούν να γίνουν ένα,..αν "σβύσεις ένα κερί κι ανάψεις μια φωτιά!.."

Προσωπικά το θεωρώ θαυμάσιο ποίημα!..

[Nikolakakos Georgios (spartinos)]

Καταπληκτικο!!!

[Ειρήνη]

Και τα δικά μου μάτια και όλες μου οι αισθήσεις γεύτηκαν την ομορφιά, κουκλί μου!!!!

Και τι γλυκά που το έκλεισες!!!!

Θαύμα όλο!!!