Βαθιά στη θεοσκότεινη του Βίκου τη χαράδρα,
που στάζουν μάλαμα οι θολές ματιές των αστεριών,
βγαίνει τη νύχτα ένα στοιχειό,που 'χει τα μάτια μαύρα
και τρώει απ' το γλυκόπικρο το μέλι των γκρεμών.

Kέδρους έχει στα σπλάχνα του και ραγισμένα βράχια,

φωτιές στις κρύες φλέβες του και λόγκους στα μαλλιά
και στο κορμί του τ' άσαρκο, σπηλιές και καταράχια
και χιόνια κι ανεμόβροχα κι αγρίμια και πουλιά.

Διαβαίνει πάνω απ' τα παλιά Ζαγοριανά γεφύρια,

μ' έναν θρασκιά Αρβανίτη πλάι στ' αυτί του το ζερβί.
Του δεκαπεντασύλλαβου περνάει τα παραθύρια
και βγαίνει απόξω απ' το παλιό του Φλόκα μαγαζί.

Εκεί είν' ο Γκάτσος,ο Χατζής,ο Βάρναλης κι ο Ρώτας,

ο Εμπειρίκος με τον Κουν κι ο Σικελιανός,
η Φλαίρη,ο Μάνος με τον Μποστ,ο Μίκης κι ο Σκαλκώτας,
ο Ρίτσος,ο Εγγονόπουλος κι ο Πάνου ο "τρελός".

Τους παίρνει όλους στις πλάτες του και δρασκελάει και πάνε

Κρήτη και Δωδεκάνησα,Ρούμελη και Μοριά
κι ας είναι καταχείμωνο,ανθίζουν κι ευωδάνε
όπου διαβαίνουν,θάλασσες και πόλεις και βουνά.

Κοιτούν παιδιά και δάσκαλοι,απόξω απ' το σχολειό τους,

γιάπηδες στα γραφεία τους κι εργάτες στα γιαπιά,
παπάδες που βουρλίζονται και κάνουν το σταυρό τους,
τρελοί,ισοβίτες και νεκροί στο μνήμα τους βαθιά.

Τι θάματα,τι ζωγραφιές-βαρκούλες στον αγέρα,

τι αρμονίες μυστικές του Απείρου,μαγικές !
Κι αυτοί τρελοί αρμενιστές,στης Πίνδου τη γαλέρα,
σκορπάν' στο Σύμπαν χρώματα,πουλιά και μουσικές.

Ψηλά στις πλάτες του στοιχειού,ορθοί μες στον αιώνα,

κοιτάνε ό,τι απόμεινε απ' τον παλιό καιρό:
μια του Θεόφιλου παλιά,ξεθωριασμένη εικόνα
κι ένα του Μάρκου απτάλικο,ρεμπέτικο παλιό.

Κι έπειτα,τούς τραβά ψηλά,στου Βίκου το φαράγγι,

κούρνιο ζητώντας στον γκρεμό,τ' ακοίμητο στοιχειό,
μακριά από τούτου του καιρού,τ' αχόρταγο σφαλάγγι,
στην Άγια Πέτρα για να βρει μανούλα και θεό.

Κι εκεί στα κρύα τα κράκουρα,γέρνουν να κοιμηθούνε,

στο χιόνι,στον ασπάλαθο και στ' Άστρου Τη Σιγή . . .
. . . Στην πέτρα και στον άνεμο,θα ξαναγεννηθούνε,
σαν κάποτε,Απολλώνιοι κι ακόμα πιο λαμπροί.

Και πάλι εικόνισμα ψηλά,θα υψώσουν την πατρίδα,

θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση ξανά.
Τη Γλώσσα,την Τιμή,το Φως,το Χρέος και την ελπίδα,
κερί στα σπλάχνα του Έλληνα,θ' ανάψουν σαν παλιά.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Βαθιά στη θεοσκότεινη του Βίκου τη χαράδρα,
που στάζουν μάλαμα οι θολές ματιές των αστεριών,
βγαίνει τη νύχτα ένα στοιχειό,που 'χει τα μάτια μαύρα
και τρώει απ' το γλυκόπικρο το μέλι των γκρεμών.

Τον άνεμο ακουρμαίνεται,τον Γαλαξία κοιτάζει,

τους δείχτες σαν σημάνουνε,να δει των αστεριών,
για να ξυπνήσει τους σαλούς,που πέτρωσαν στ' αγιάζι,
να βγουν σαν πρώτα,Οδηγητές ανθρώπων και καιρών.

 

Ά.Π

 

Προβολές: 315

Σχόλιο από τον/την αισχυλος στις 13 Σεπτέμβριος 2009 στις 11:04
teleio!!!!!!!!!!!!
Σχόλιο από τον/την Στιχοπλάστης στις 13 Σεπτέμβριος 2009 στις 15:09
Δημιουργία Δ Ι Α Μ Α Ν Τ Ι !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Τ Ρ Ο Μ Ε Ρ Ο !!!!!!!!!!!!!!!

Κ Α Τ Α Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο !!!!!!!!!!!!

Σε γνωρίζω από τους στίχους
τη γραφή την τρομερή
Σε γνωρίζω απ' τους ήχους
κι απ' της ρίμας το σερί
Σχόλιο από τον/την Μίνα στις 13 Σεπτέμβριος 2009 στις 20:05
Αναυδη και έκθαμβη!!!!!!!!!!
Σχόλιο από τον/την Αντώνης Κατσαντώνης στις 2 Απρίλιος 2010 στις 17:10
Απάνω στα ψηλά βουνά,
χτυπάει της Πλάσης η καρδιά
Σχόλιο από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 2 Απρίλιος 2010 στις 18:25
Και η δικη σου αλλα και η δικη μας Κατσαντωνη!!!!
Αριστουργημα!!!
Σχόλιο από τον/την Αννέτα στις 2 Απρίλιος 2010 στις 20:06
Και πάλι εικόνισμα ψηλά,θα υψώσουν την πατρίδα,
θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση ξανά.
Τη Γλώσσα,την Τιμή,το Φως,το Χρέος και την ελπίδα,
κερί στα σπλάχνα του Έλληνα,θ' ανάψουν σαν παλιά.

Άφωνη!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Σχόλιο από τον/την Ειρήνη στις 2 Απρίλιος 2010 στις 23:28
Τι θάματα, τι ζωγραφιές, τι χρώματα , τι μουσικές!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Σχόλιο από τον/την Κατερίνα στις 3 Απρίλιος 2010 στις 0:58
εκτός από μαθήματα γραφής Κατσαντώνη
δίνεις και μαθήματα πολιτιστικής κληρονομιάς...

υποκλίνομαι!!!
Σχόλιο από τον/την Στιχοπλάστης στις 6 Απρίλιος 2010 στις 11:20

Σχόλιο από τον/την Τάσος Π. Δασκαλάκης στις 24 Ιούνιος 2010 στις 19:38
Αγαπητέ Αντώνη , καλησπέρα.
Μακάρι τα όνειρά μας να πάρουν εκδίκηση ξανά...και οι δείχτες των αστεριών να στρέψουν παλαβά,να ξεπετρώσουν το λήθαργό μας και να βρεθούμε οδηγητές της Γλώσσας, της Τιμής, του Φωτός...
Καταπληκτική η ποίησή σου!!!

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά

Στατιστικά ιστοσελίδας


Βίντεο

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

Φόρουμ

Η..Οδύσσεια των εριφίων

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga 11 Ιουν. 10 Απαντήσεις

Ευχες.!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 15, 2020. 48 Απαντήσεις

Γεια σας!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 4, 2020. 20 Απαντήσεις

Ανάλυση ποιήματος

Ξεκίνησε από τον/την Ianos89. Τελευταία απάντηση από τον/την Παντελής Απρ 4, 2020. 8 Απαντήσεις

© 2021   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services