Δεκέμβριος 2011 Καταχωρίσεις ιστολογίου (175)

Να ζει κανεις ή να μη ζει??

Να ζει κανεις ή να μη ζει

χρονια με απασχολει

 αν υπαρχει λογος δηλαδη

 να ζουμε στον πλανητη.

Προχτες αργα σε μια γιορτη

κατεβηκε μια θεα στη γη

που να το ειχα φανταστει

 σαν εφυγα απ' το σπιτι.

 

Ληστεια εδω και φονικο

θα παθω εγκεφαλικο

τετοιο κορμι ερωτικο

 με εκανε κοματια.

 Ζαλιζομαι παραπατω

 δεν ξερω πια που περπατω

 γιατι δεν εχω ματια.

 

Ω! η αληθεια ειναι…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την αισχυλος στις 26 Δεκέμβριος 2011 στις 18:00 — 9 σχόλια

Κατανοώντας το θυμό

Κάτι καταλαβαίνω...
Ως αβοήθητη ύπαρξη
βουλιάζεις στο θυμό.
Χωρίς να έχεις συναντήσει
έστω τα ρεύματα της παρανόησης,
που θα επιβράδυναν,
κάπως,
το ναυάγιο.
Όπως δε γνώρισαν άνεμο,
ποτέ,
τα κλαδιά της στείρας ελπίδας,
που τον μεγάλωσε.
Απλά,
αυτός ωρίμασε,
έχασε τα όριά του
σε κάθε προηγούμενο,
κι έπεσε στο παρόν.

Προστέθηκε από τον/την Βασίλης Ασπρογειάτης στις 26 Δεκέμβριος 2011 στις 17:18 — 6 σχόλια

ΣΩΠΑΝΕ ΚΙ ΑΚΟΥ...

ΣΩΠΑΝΕ ΚΙ ΑΚΟΥ…

 

Σώπανε κι άκου,

Δε θα πάνε όλα του κάκου,

Όρκους μου συντροφικούς,

Να μην είμαι απ’ τους μοναχικούς.

 

Σώπανε κι άκου,

Τη καρδιά μου του ανθρωπάκου,

Με χτύπους τους πιο γλυκούς,

Δεν είμαι από τους περαστικούς.

 …

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Παντελής στις 26 Δεκέμβριος 2011 στις 13:30 — 12 σχόλια

Οίκτος

Χειμώνας άγριος

ο κόσμος άδειος

φρικιό του δρόμου

στρώνει χαρτόκουτο

να κοιμηθεί



Νύχτα φαρμάκι

τρύπιο σακάκι…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Katia στις 25 Δεκέμβριος 2011 στις 15:03 — 13 σχόλια

Κάποια Χριστούγεννα θυμάμαι...





Κάποια Χριστούγεννα θυμάμαι,

σαν ήμουνα μικρό παιδί

με πήρε  η μάνα μου να πάμε

να ’βρουμε δέντρο και κλαδί,

 

να το στολίσουμε στο σπίτι

να του κρεμάσουμε πολλά

κι ένα άστρο σαν αποσπερίτη

να λάμπει απ’ όλα πιο ψηλά.…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Αριάδνη Μεσογείτη στις 25 Δεκέμβριος 2011 στις 12:34 — 12 σχόλια

Ωσαννά

Με τη ψηλάφιση

και το ψιθύρισμα,

τελειώνει,

σχεδόν,

το αλφάβητο του Νοήματος.

Αλλά ούτε καν στη ψυχή

δεν ολοκληρώνεται πραγματικά.

Όχι πριν το "Ωσαννά " της.

Προστέθηκε από τον/την Βασίλης Ασπρογειάτης στις 25 Δεκέμβριος 2011 στις 12:21 — 7 σχόλια

Και ο πλάστης έπλασε τη γυναίκα

Από εδώ, καλές γιορτές σε όλους. Ας αστειευτούμε και λίγο να χαλαρώσουν τα νεύρα μας

Ο πλάστης φύτεψε στη σκέψη

τον πόθο να την κυβερνά

τον έρωτα να την παιδέψει

και την καρδιά για να πονά



έβαλε σύμβολα του πόθου

στο σώμα κάθε γυναικός

και με το χέρι το δικό του

άναψε ύστερα το φως



του άντρα θάμπωσαν τα μάτια,

μια λάμψη πέρασε γοργά

πριν σκεπαστούνε τα κομμάτια

με τρία φύλλα μιας συκιάς



και τα…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Δημήτρης Φάββας στις 24 Δεκέμβριος 2011 στις 21:30 — 8 σχόλια

Παραχώρηση

Να υπάρχεις.

Μόνο αυτό.

Και θα 'σαι,

μ' αυτόν τον τρόπο,

πάντα εδώ.

Ρίγος

πάνω στην ηρεμία

των δισταγμών.

Για να πεθαίνουν οι μισοί

από το απόλυτο των αισθημάτων,

και οι υπόλοιποι

από το ανείπωτο.

Προστέθηκε από τον/την Βασίλης Ασπρογειάτης στις 24 Δεκέμβριος 2011 στις 17:25 — 9 σχόλια

Η Αγάπη

Η Αγάπη 



Αγάπη είπε, είναι το φως 

και μίσος είναι το σκοτάδι 

αυτά μας δίδαξε…
Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Παύλος Μελάς στις 24 Δεκέμβριος 2011 στις 16:04 — 11 σχόλια

ΘΕΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗ

Σηκώθηκαν τ’ αστέρια
ψηλά στον ουρανό,
έδωσαν τα χέρια
στου δρόμου τον πηγεμό.

Η φάτνη είναι που δέχτηκε
του χρόνου τη ζωή,
σαν μίλησε το σύμπαν
γλυκά την πρωταυγή.

Μάγοι είναι οι φέροντες
τα δώρα του θεού,
βοσκοί είναι οι προσφέροντες
την θέση του απλού.

Δόξασε ο χρόνος
τον ύψιστο εκεί,
όταν το φως συνάντησε
αγάπη και πνοή.

Προστέθηκε από τον/την Κωνσταντίνος Μαλάμος στις 24 Δεκέμβριος 2011 στις 15:04 — 9 σχόλια

Αν κρύβω δηλητήριο.

Αν κρύβω  δηλητήριο σε τούτη  τη γραφίδα

και σε στιγμές  απρόσμενες  εκχύνω  στη  γραφή,

εκλύω  στο …

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Αρτέμης Αξαρλής στις 24 Δεκέμβριος 2011 στις 10:27 — 6 σχόλια

ΗΡΩΔΙΑΚΑ

Προστέθηκε από τον/την marakos στις 24 Δεκέμβριος 2011 στις 8:24 — 4 σχόλια

Λιτή ικανοποίηση

Ας είναιέστ

ένα παροδικό χαμόγελο.

Που έζησε,

όμως,

όσο και η σαφής πίστη

στην οποία στηρίχθηκε.

Για να μην τραφεί

από χείλη-μαριονέτες θολών ελπίδων,

ο όποιος παράγοντας επιβάρυνσης

ενός βλέμματος

που μελόντικα ίσως καθορίσει

το ρου μιας ζωης.

Προστέθηκε από τον/την Βασίλης Ασπρογειάτης στις 23 Δεκέμβριος 2011 στις 16:35 — 7 σχόλια

Τα σημάδια

Δαχτυλιδάκι μου στενό   

χρυσή μου χειροπέδα

στο μέταλλό σου τ' ακριβό

του Πάθους καις τη Βέδα.  

 

Στον ξύπνο πάντα σε φορώ

στον ύπνο μου σε βγάζω

στα όνειρά μου να γυρνώ

μικρές να ξελογιάζω.  

 

Σημάδια πάνω μου μετράς

από κραγιόν και νύχια

κι όταν ξυπνάω με ρωτάς :

-Πού γύρναγες τη νύχτα;  

 

-Γύρναγα πέρα μακριά

στις θάλασσες του Ύπνου

και γδέρνομουν στο…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Ιωσήφ Πελαγινός στις 23 Δεκέμβριος 2011 στις 14:12 — 8 σχόλια

ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!...

Κάποια Χριστούγεννα παλιά

τότε που είμασταν παιδιά

κι ήταν ο κόσμος όλος γύρω μια μαγεία!

Τα χρόνια πέρασαν γοργά,

αλλάξανε όλα κι όμως να...

πάντα η θύμηση κρατάει τη γοητεία!

Τώρα δεν είμαστε παιδιά,

όμως η φλόγα στην καρδιά

ποτέ δε σβήνει!

Αυτή ζεσταίνει το κορμί,

αυτή η αιτία κι η αφορμή,

δρόμους ανοίγει!

Κράτα τη φλόγα στην καρδιά

κι αν σε πικράνανε πολλά...

ασ' τα να…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Νίκη-Αννα Π. στις 23 Δεκέμβριος 2011 στις 13:06 — 8 σχόλια

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Προστέθηκε από τον/την marakos στις 23 Δεκέμβριος 2011 στις 8:06 — 4 σχόλια

Διατάραξη κοινής ησυχίας

Να έχεις ένα ύφος δε βαριέσαι

ρηχά κάτω απ το γόνα συλλογιέσαι

τριγύρω σου οι άνθρωποι αγρίμια

και μέσα η ζωή σου σε συντρίμμια…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Nikoletatos Takis στις 22 Δεκέμβριος 2011 στις 23:53 — 6 σχόλια

Βουνίσιο ραβαϊσι

 
 
Ασπρότατη, άκρα αταραξιά...
Το σπίτι αποκοιμήθη
-σπούργος ατάιστος στο λευκό…
Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Φιλόλαος Δασκάλου στις 22 Δεκέμβριος 2011 στις 18:25 — 6 σχόλια

Ο ομιλητής

Ο ομιλητής ήταν κομψός,

παγκοσμίου φήμης και

ερμαφρόδιτος φυσικά.

Καθηγητής.

Ή μήπως Καθηγήτρια?

Ξερόβηξε και είπε σιγανά:

Το ειδεχθέστερο έγκλημα

του ζώου που καλούμε

με τον όρο ''άνθρωπος''

είναι όταν χρησιμοποιεί

το ρήμα ''αγαπώ''.

Σήκωσε το κεφάλι που

κοιτούσε στο πάτωμα.

Το αμφιθέατρο είχε αδειάσει.

Ή μήπως ήταν εξ'αρχής άδειο?

Μάζεψε το χαρτοφύλακα του.

Έφυγε σφυρίζοντας για το…

Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Γεωργαράς Νικόλαος στις 22 Δεκέμβριος 2011 στις 15:53 — 6 σχόλια

Στο Βυθό

Εμείς καταδυθήκαμε
σε μιά μη κτητική αγκαλιά.
Τα χαμένα μας όρια,
στα αζήτητα.
Είναι το πρώτο μας φιλί
που δε φοβάται τον πνιγμό.

Προστέθηκε από τον/την Βασίλης Ασπρογειάτης στις 22 Δεκέμβριος 2011 στις 15:23 — 7 σχόλια

Προβεβλημένες καταχωρίσεις ιστολογίου

Μηνιαίες αρχειοθήκες

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

1999

1970

Στατιστικά ιστοσελίδας


Βίντεο

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

Φόρουμ

Η..Οδύσσεια των εριφίων

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga 11 Ιουν. 10 Απαντήσεις

Ευχες.!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 15, 2020. 48 Απαντήσεις

Γεια σας!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 4, 2020. 20 Απαντήσεις

Ανάλυση ποιήματος

Ξεκίνησε από τον/την Ianos89. Τελευταία απάντηση από τον/την Παντελής Απρ 4, 2020. 8 Απαντήσεις

© 2021   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services