Σεπτέμβριος 2009 Καταχωρίσεις ιστολογίου (136)

Σκέψεις σκόρπιες

Σκέψεις σκόρπιες πεταμένες στη γωνιά

Σα λουλούδια μαραμένα και νεκρά

Κρύβουν μέσα της ημέρας τον καημό

Και της νύχτας το μεγάλο στεναγμό



Σκέψεις σκόρπιες που σαλπάρουνε στο κύμα

Με πυξίδα χαλασμένη αχ τι κρίμα

Κουβαλάνε το δικό μου το σταυρό

Και τα βάζουν με τον ίδιο τον καιρό



Σκέψεις σκόρπιες στον αγέρα που περνά

Ταξιδεύουν τ’όνειρό μας που γερνά

Στης αγάπης το κλεισμένο μονοπάτι

Και κυρίαρχο στο τέλος την… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 3 Σεπτέμβριος 2009 στις 10:30 — 12 σχόλια

Κόμμα Ονειροπαρμένων

Με την ευκαιρία της ανακοίνωσης του Καραμανλή για την διενέργεια εκλογών ανακοινώνω και εγώ από εδώ την ίδρυση του κόμματος των "Ονειροπαρμένων"

Η δέσμευση μου αφορά όσους διαμένουν στην ...... Ζιμπάμπουε



-Εγώ είμαι η εγγύηση με πρόγραμμα και ιδέες,

να δει η Ελλαδίτσα μας ημέρες πιο ωραίες.-


(ΠΡΟΣΟΧΗ: το ψηφοδέλτιο μας θα κόβεται στη μέση.

Το πάνω μέρος θα το ρίχνετε στην κάλπη....

ενώ το κάτω μέρος θα είναι μια δωροεπιταγή των 25,75 ευρώ

για… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Γιάννης Πρεβενιός στις 3 Σεπτέμβριος 2009 στις 0:30 — 3 σχόλια

Μοναξιά

Έπεσε πάλι η νυχτιά
κι εγώ ξανά μονάχη,
στους άδειους δρόμους περπατώ,
στα πάρκα, στις πλατείες
η μοναξιά μου συντροφιά
στερνή καλή μου φίλη
σ΄ αυτή κρατώ τα μυστικά
για έρωτες και άλλα,
σ΄ αυτή ζητώ παρηγοριά
παιδάκι σε μια μάννα.
Ιδανική η φιλία μας,
πόσο όμως θα κρατήσει;
Ας βγει ο ήλιος μια φορά
κι ευθύς ας ξαναδύσει...

Προστέθηκε από τον/την Πιπίτσα στις 2 Σεπτέμβριος 2009 στις 20:49 — 9 σχόλια

Η πληρωμη

Ο ερωτας με σκουντηξε

και μου δωσε το φτυαρι,του στυλαριου την ακρη

να σκαψω και να βρω ... στην μνημη μου ...

που εσβηνα χρονια με πιοτο

ενα μπαουλο...

εκεινο π' αδειασα τον θησαυρο και τονε πεταξα στα κυματα ...

πνιγοντας τις λεπτομερειες ...



Ανοιξαμε την τρυπα εκει που θυμομουνα οτι ειχα γεννηθει...

Ειναι αληθεια , με ρωτησε, οτι ησουν ευτυχισμενος;

κι ακομα ειμαι , απαντησα ,

οσο δεν… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την astrojoggi στις 2 Σεπτέμβριος 2009 στις 19:00 — 12 σχόλια

Τόν ακουμπούσες στίς γριές(ΕΡΩΤΟΠΑΠΑΔΙΣΤΙΚΟ) Κ-13(κατάλληλο από δεκατριών) (Πολύ σεξουλιάρικο ! Σχεδόν σκανδαλιστικό...)

Παπα-Μαθιέ παπα-Μαθιέ

χίλια χρόνια νά ζήσεις.

Μπορεί νά ψήφαγες ΕΡΕ

μά ήσουνα ντερβίσης.



Θυμάμαι μές στήν εκκλησιά

πού 'βλόγαγες γερόντια...

Βρώμαγαν όλα απλυσιά,

μά έσφιγγες τά δόντια...



Καμπόσα κατουριότανε

καί βρώμαγαν οι βράκες.

Καί κάμποσα ξηγιόντανε

πορδές κομπολογάτες.(μία μία δηλαδή..με ήχο καθαρό,βροντώδη και ευδιάκριτο, σαν τόν ήχο που κάνουν οι χάντρες του κομπολογιού καί ΟΧΙ πολλές μαζί)



Τόν άγιο έβγανες σταυρό,

τό… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κώστας στις 2 Σεπτέμβριος 2009 στις 18:00 — 17 σχόλια

Ο φίλος μου ο Άρης (με υποσημείωση σοβαρή : προσοχή στην ερμηνεία – παρακαλώ πολύ

Ο φίλος μου λοιπόν ο ακριβός ,

ο σκύλος μου , ο εαυτός ,

ήθελα να ‘χει δύναμη , να μοιάζει με λιοντάρι

κι όνομα του ‘ταξα θεού , να τον φωνάζω Άρη



είχε μουσούδα έξυπνη ,και αλαργινά ματάκια

Και τα βυζάκια τόσα δα, σα σάρκινα κουμπάκια



Άπλαστο γέννημα χαράς ,τίποτα δεν νογούσε

κι ακράτεια είχε στη χαρά,

όταν εγώ τον χάιδευα , αυτός με κατουρούσε



σκανδάλιζε τη γειτονιά , κι αλήτευε τ’ αλάνι

και γω κοκορευόμουνα , είχα φίλο… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Nikolas στις 2 Σεπτέμβριος 2009 στις 16:00 — 12 σχόλια

ΑΝΟΙΞΗ

Την είδα μου είπες , την Άνοιξη μας .

Ήταν εκεί , στη στάση του λεωφορείου σαν την ποδοπατούσε

το πλήθος με τα σκισμένα παπούτσια και το ομόηχο βουητό

της διπλανής σιωπής .

Τη γνώρισα μου είπες , αμέσως .

Κι ας πέρασαν από πάνω της οι αχνές γραμμές

κάθε ματωμένης παλάμης .

Στα μαλλιά της είχε πλέξει στεφάνι τα λουλούδια

που ‘χα αφήσει απότιστα στο βάζο .

Στα χέρια της κρατούσε το ξεραμένο κερί ,

το σχεδόν λαβωμένο από τη λειτουργία της Ανάστασης… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Μιχάλης13 στις 2 Σεπτέμβριος 2009 στις 14:07 — 5 σχόλια

Να πάτε!

Τακ



Τακ



Τακ



Σκέψεις



Με άργιες διαθέσεις



Με πλησιάζουν



Στο σκοτάδι.



Αναλώσιμες



Λογικές



Νικήτριες.



Νικήτριες γιατί



Κατέρευσαν οι θεωρίες μου



Και δικαιώθηκαν οι δικές τους.



Με δυσκολία



Καταφέρνω να ξεχωρίσω



Τα λόγια τους.



Ένα "γιατί".



Ένα "συγνώμη".



Ένα "έλα δω".



Με προ-σ-… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την NaTaSsA στις 2 Σεπτέμβριος 2009 στις 12:55 — 11 σχόλια

Ήλιοι και βοριάδες





Στα παιδικά μου όνειρα δε ζούσαν βασιλιάδες

δεν είχαν μέσα πρίγκηπες και μαγικά ραβδιά

εμένα μ’ αναθρέψανε οι ήλιοι κι οι βοριάδες

και θάλασσα μετάλαβα μια όμορφη βραδιά.



Στα πέλαγα ξανοίχτηκα μ’ ένα τρελό Βαρδάρη

ένα Μαΐστρο έφηβο που πρίμα φύσαγε

για τη ζωή μου μίλησαν οι βράχοι και οι γλάροι ,

μα ένα ποτάμι αμίλητο μέσα μου κύλαγε.



Με το σιγόντο του βοριά

παρέα και… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Κατερίνα στις 2 Σεπτέμβριος 2009 στις 0:57 — 13 σχόλια

Το αχ

Αν νιώσεις ένα φίλημα
ανάλαφρο στα χείλη
είναι του αχ το φύσημα
που βγαίνει με το δείλι.

Αν τα μαλλιά σου μια πνοή
τ' αέρα, αναδέψει,
είναι στο αχ η εκπνοή
που έχει ταξιδέψει.

Το αχ είναι της πεθυμιάς
ένα απαλό αγέρι,
μ' από το βαχ της ερημιάς
φυλάξου το μαχαίρι.

Αν ίσως έρθει μια ριπή
και σε αναταράξει,
κλείσε το στόμα να μη μπει
στα στήθη και τα κάψει.

Προστέθηκε από τον/την Ειρήνη στις 1 Σεπτέμβριος 2009 στις 21:00 — 16 σχόλια

ΦΥΓΕ ΑΛΗΤΗ ΦΩΝΑΞΕΣ

Φυγε αλητη φωναξες σαν βρεθηκα μπροστα σου

κει που κρατουσες αλλονε μεσα στην αγκαλια σου

φυγε αλητη φωναξες δε θελω να σε βλεπω

φυγε μην ξαναρθεις ποτε κοντα μου δεν σ αντεχω

---------------------------------------

Αγαπη μ ελεγες ως χθες αλητης ειμαι σημερα

κι αλλο να με θωρεις δε θες λες κι ημουνα μια χιμαιρα

---------------------------------------

Φυγε αλητη φωναξες φυγε απ τη ζωη μου

και μισος ξεχειλιζανε τα ματια σου μαζι μου

αλητης ειμαι… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Γιωργος Χαχης (πειραιωτης) στις 1 Σεπτέμβριος 2009 στις 16:51 — 4 σχόλια

ΕΡΩΤΙΚΟΝ

Πρωτοφανέρωτη κόρη

ποὺ γιὰ μιὰ στιγμὴ ἀνοιγόκλεισες τὰ μάτια σου

και φτερουγίσαν σπουργιτάκια μικρὰ κουρνιασμένα στὰ τσίνορα

μὲ τὴν σκόνη ποὺ σήκωνες κι ἄφριζε στὸν ἀέρα

στὸ λαμπερὸ στρατὶ ποὺ σὰν πατοῦσες τιτίβιζε

ὧρες τρεῖς ὁ ἥλιος σταμάταγε νὰ σὲ δῇ

κι οἱ μέρες μάκραιναν

κόρη ποὺ κάλπαζες ἀνάμεσα ἀπ᾽ τὰ καλοκαίρια

κι ἀνέμιζαν τ᾽ ἀστάχυα τῶν μαλλιῶν σου

ἀπ᾽ τὸ χάδι ποὺ ἅπλωνε ἕνα χέρι στὰ χωράφια

ἀνατριχιάζαν θαρρεῖς τὰ σπαρτὰ… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Ααρών Μνησιβιάδης στις 1 Σεπτέμβριος 2009 στις 16:00 — 9 σχόλια

Γυμνές αλήθειες

Κρυμμένες αλήθειες. Εξαντλημένες.
Πίσω από τα φώτα και τα τζάμια.
Κόκκινες κι αρωματισμένες.
Με καυτή σάρκα.Και κρύο αίμα.
Βγαίνουν στο δρόμο άβουλες.
Κι αποφασισμένες. Για όλα.
Πνίγουν τις εμμονές τους στους υπονόμους.
Σβήνουν τις ενοχές τους στους καπνούς.
Θανατηφόρες συνήθειες.
Γυμνές αλήθειες.

Προστέθηκε από τον/την M alive s στις 1 Σεπτέμβριος 2009 στις 15:20 — 15 σχόλια

Της αγάπης η φουρτούνα

Της αγάπης η φουρτούνα
δεν μπορεί πια να κοπάσει,
το σκαρί της ύπαρξης μου
τις δυνάμεις του έχει χάσει.

Μεσοπέλαγα αρμενίζει
με αέρηδες, μποφόρια,
κι η καρδιά εξαντλημένη
νιώθει μόνο στεναχώρια.

Τον ορίζοντα δεν βλέπει
και το κύμα όλο αγριεύει,
μανιασμένο το θηρίο
να την καταπιεί γυρεύει.

Μοίρα άδικη να ξέρεις
την ροή σου θα αλλάξω,
το δικό μου το καράβι
μοναχός θα το βουλιάξω!!!

Προστέθηκε από τον/την Γιάννης Πρεβενιός στις 1 Σεπτέμβριος 2009 στις 14:02 — 8 σχόλια

Ζωή πολυμέριμνη, χωρίς ευτυχία.





Του Φώτη Κόντογλου





Ο άνθρωπος είναι σε όλα αχόρταγος, θέλει ν’ απολάψει πολλά, χωρίς να μπορεί να τα προφτάξει όλα. Και βασανίζεται.



Όποιος όμως φτάξει σε μια κατάσταση που να ευχαριστιέται με τα λίγα, και να μη θέλει πολλά, έστω κι αν μπορεί να τ’ αποχτήσει, εκείνος λοιπόν είναι ο ευτυχισμένος. Δεν το κάνει από οικονομία, είτε γιατί έχει την ιδέα πως τα πολλά τον βλάφτουνε στην ψυχή ή στο… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Μήτσος Σακκάς στις 1 Σεπτέμβριος 2009 στις 11:30 — 10 σχόλια

Κανείς δεν είναι κανενός

Για χάρη σου θες να πεθάνω,
μα τέτοια χάρη δε στην κάνω
παιχνίδι σε διπλό ταμπλό
δε γίνεται να συντηρώ !

R : Λαμπάδα ανάβω τη σιωπή,
κεράκι την υπομονή,
μόνος μου κάνω Εσπερινό,
μες στου μυαλού μου το βυθό,
εγώ ποτέ δε θα χαθώ !

Θα ζοριστώ και θα πονέσω
μα τελικά θα τα βολέψω
έχει για όλους ο Θεός,
κανείς δεν είναι κανενός !


© Copyright, Νικολακάκος Γεώργιος (spartinos)

Προστέθηκε από τον/την Nikolakakos Georgios (spartinos) στις 1 Σεπτέμβριος 2009 στις 10:16 — 15 σχόλια

Προβεβλημένες καταχωρίσεις ιστολογίου

Μηνιαίες αρχειοθήκες

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

1999

1970

Στατιστικά ιστοσελίδας


Βίντεο

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

Φόρουμ

Η..Οδύσσεια των εριφίων

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga 11 Ιουν. 10 Απαντήσεις

Ευχες.!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 15, 2020. 48 Απαντήσεις

Γεια σας!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga Απρ 4, 2020. 20 Απαντήσεις

Ανάλυση ποιήματος

Ξεκίνησε από τον/την Ianos89. Τελευταία απάντηση από τον/την Παντελής Απρ 4, 2020. 8 Απαντήσεις

© 2021   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services