Βάδισα σε έναν κόσμο προσπαθώντας να κατανοήσω πρότυπα,που ή δήθεν ποιότητα ενέταξε στην ανθρωπότητα

Ειδα όλες τής αμαρτίες του ανθρώπινου γένους,μα εκεί αισθάνθηκα πώς χάθηκα να με αγγίζει υπεροψία του σθένους.  Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα τι να βαφτίσω αλήθεια τι ψέμα,όταν ο εχθρός βρίσκεται προ τον πυλών χύνεται αίμα και έχω θέμα.

Οι νεκροί ήταν παιδιά είχαν παιδιά είναι παιδιά όταν χάνεται μια ψυχή το πνεύμα πεθαίνει σε μια γενιά.

Κάποιες φορές αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που διαμορφώνει τη μάζα.

Ποίες ανάγκες χτίσαν το plaza. και γεμίσαν με αίμα την γάζα.

Τι προώθησε τα μπάζα και τής αξίες ποιοι τής μοίρασαν.

Και όταν έλυνα ερωτήματα νέες απορίες με ρήμαζαν?

Τι ζητάμε και που πάμε?και τι ποιο πολύ αγαπάμε,σαν πεινάσει η ύλη τα συναισθήματα μας σιωπάνε 

Αισθάνομαι και νοιαζομαι και ας λέω δεν υποτάσσομαι μα σαν πεινάσουν τα όνειρα δικάζω και δικάζομαι 

Couple 2

Πέρασα μέσα από φατρίες είδα σκιές σε απρόσωπα πρόσωπά,κοίταξα κατάματα την ποίο σκοτεινή τούς ταυτότητα,σε έναν κόσμο που η λέξη ισότητα έμοιαζε με τα στερεότυπα,δηλαδή έφτιαχνε δόγματα  ομάδες ταυτότητες και αντιπαλότητα.

Η υπεροψία βλέπεις έχει αξιώματα γίνεται εθνότητα μέσα από κόμματα,μέσα από χρώματα,σύνορα τοίχους και αναχώματα,αποκτάει οντότητα,ένα τέρας με χιλιάδες δόντια και χιλιάδες στόματα,που τρέφεται με ποιότητα για να ξεράσει καθημερινότητα.

Σεμνότητα θα έπρεπε να διδάσκει η πολλαπλότητα

Μία αγκαλιά όλοι μαζί τούς δείχνουμε τι είναι οντότητα.

Η αγάπη ρε μαλάκες δεν έχει όρια χωρητικότητας.

Είναι ο πυλώνας τής ανθρωπότητας και η μητέρα τής αγνότητας.

Πάμε όλοι μαζί γιατί θέλουν να μας φάνε,στερεότυπα ναζί που κάποιοι βάλανε να κυβερνάνε 

Καυλώνουν μόνο όταν μας βλέπουν να αγκομαχάμε 

Ο λόγος και το γέλιο μάς μια μέρα θα τούς φάνε.

Couple 3

Κοίταξα τα δόντια του κτήνους και ανάμεσα  κάθισα σαν τερηδόνα που τα δόντια του χάλασα όπως τρώει το βράχο το αλάτι απτή θάλασσα έγινα εξόριστος,γιατί τα στόματα τούς από πάντα έραβα σαν μόδιστρος.

Τελικά κωδικοποιήθηκα,αμύνθηκα,σύρθηκα μέσα από τοίχους με ρίμες και στίχους για λίγους

Γιατί οι πολλοί διαμόρφωσαν τον κόσμο του μίσους κάναν! την κοινή λογική πουτάνα κοινή χωρίς φίλους.

Ή ανάγκες μας έκαναν λύκους και φτιάξαμε κύκλους,

Στις αγάπες μου έβαλα ήχους σπάζοντας τοίχους από τα παραμύθια βγήκα,τώρα ανήκω στους αστικούς μύθους,για να θυμάμαι πίσω μου πετάω τούς μαύρους λίθους.

Και όσο περνάν τα χρόνια η πράξεις μας θα γίνονται εμπόδια,για όλα τα ψώνια που βάζανε λόγια και έσπερναν διχόνοια πιόνια.

Σε κάθε τρόμο νόμο δηλώνω πώς θα φέρνω φόβο,και λόγο αγάπης αγκάθι που θα τούς σκάει σαν τα μπαλόνια. 

Επίλογος

Δεν έχεις δικαιολογία καμία

Τον έζησες τον κόσμο και τον είδες 

Και όσο κλείνεις τα μάτια σου στα δεινά

Τα παιδιά σου θα φοράνε παρωπίδες. 

Δεν έχεις δικαιολογία καμία

Τον έζησες τον κόσμο αυτόν που βρήκες 

Μα όσο φθειρεσαι μαζί μας στα κοινά

Η καρδιά θα χτυπά για χιλιετηρίδες.

Έτσι είναι ο κόσμος που φτιάχνουνε μάτια μου.

Σαν τα φτιαγμένα τα ζάρια με καραγκιόζη

Και όπως τα καταφέρνω μέσα από τα κεσάτια μου 

όσο είμαι ζωντανός θα δίνω ότι αρμόζει.

dL vermillion

Το παρακάτω κομμάτι είναι μια συγκεκριμένη εσωτερική κατάσταση αλλά και μια γενική διάθεση του κόσμου που ζούμε ιδικά αυτές τής μέρες πού αρχίζουμε να βρίσκουμε με βίαιο τρόπο μια πραγματικότητα που νόμιζαν κάποιοι οτι δεν τούς ακουμπά.

Αν ήταν να δώσω όνομα σαν επικεφαλίδα για το 2020 Θα έλεγα ξεσκαρτάρισμα σε ιδέες aποψης και γενικά πληθυσμού.

Προσφυγικό,σκάνδαλα,ιοί,ανθρωπισμός φόβοι ελπίδες.

Χρειαζόταν να φτάσουμε στα άκρα για να δούμε τι κρύβει ο καθένας μέσα τού,νομίζω έχει να κάνει και με την αιώνια εσωτερική διαμάχη μέσα μάς για εξουσία για αναγνώριση για αγάπη,αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με την συνύπαρξη,είναι το εσωτερικό μας χάος,στην φαινομενική μας τάξη,το ανθρώπινο παράδοξο,το δικό μας οξύμωρο,το παράλογο τής πνευματικής μας εξίσωσης.

Είναι τα θέλω μας σε σύγκρουση,ή υπεροψία μας,τελικά είναι το τι επιδιώκουμε για αύριο,και αν το κοιτάμε σε ατομικό η σε συλλογικό επίπεδο.

Είναι εποχές που θα δούμε όλοι το πόσο αξία έχει να εκτιμούνται τα λίγα,τα απλά, και αν τελικά δεν φαγωθουμε μεταξύ μας,για μια κουβέντα,ένα απλό αντισηπτικό,μια κονσέρβα,μια θέση για παρκάρισμα,μια δουλειά,ενα σπίτι,μια θρησκεία,ενα κόμμα,μια ομάδα,και κάποια πατρίδα,ίσως αρχίσει να εκτιμάται περισότερο η ζωή σε αυτόν τον πλανήτη,ή ίδια μας η πνευματική ύπαρξη και υπόσταση,αν τελικά πάλι δεν κλείσουμε τα μάτια και δεν αρχίσουμε να βρίσκουμε αφορμές για να σκοτώσουμε οτιδήποτε μας φοβίζει.

Ίσως είναι μια ευκαιρία για ένωση που ίσως να μην την έχουμε ξανά.

Τον σεβασμό μου σε όλα τα θύματα αυτού του κόσμου.

Στίχοι/ερμηνεία/βίντεο mix/darklight,vermillion

Electric guitar:Γιάννης καπελάς

πατά εδώ

%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B7%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CF%84%CE%B5%CE%BB%...

Προβολές: 13

Σχόλιο από τον/την Παντελής στις 24 Μάρτιος 2020 στις 10:49

https://youtu.be/ERGEgET4fYY

για εσένα Μάριε, γιατί φαίνεται είσαι μικρότερος μου,

ας προσέχουμε φίλε!!

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά

Στατιστικά ιστοσελίδας


Βίντεο

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

Φόρουμ

Η..Οδύσσεια των εριφίων

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga 29 Απρ. 8 Απαντήσεις

Ευχες.!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga 15 Απρ. 48 Απαντήσεις

Γεια σας!

Ξεκίνησε από τον/την Nefeli riga. Τελευταία απάντηση από τον/την Nefeli riga 4 Απρ. 20 Απαντήσεις

Ανάλυση ποιήματος

Ξεκίνησε από τον/την Ianos89. Τελευταία απάντηση από τον/την Παντελής 4 Απρ. 8 Απαντήσεις

Μετρημένα λόγια

Ξεκίνησε από τον/την Παντελής 16 Φεβ. 0 Απαντήσεις

© 2020   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services