Μόνος στη βροχή προχωρῶ...Κανένας δεν θα με πάρει τηλέφωνο. Κανείς δεν με περιμένει στο σπίτι. Έφυγαν όλοι. Έφυγε κι ἡ γυναίκα μου χρόνια πριν.
Τα παιδιά σε άλλες πόλεις παντρεμένα...
Δεν μπορούμε μπαμπά να έρθουμε για διακοπές, πολλά τα έξοδα...
Βγήκα να πάρω λίγο ψωμάκι. Βρέχει πολύ. Δεν ήθελα ούτε ομπρέλα να κρατήσω. Δεν με βαστούν τα χέρια και τα πόδια πια. Κι είναι κι αυτή ἡ μοναξιά που με τσακίζει.
Και το να δω ένα παιδί μου. Να αγκαλιάσω τα εγγόνια μου. Ας είναι Θεέ μου...
Μπορεί το καλοκαίρι να έρθουν. Τουλάχιστον να τα δω .
Θα πάω να βράσω λίγο ρυζάκι. Έχει και λίγο κοτόπουλο.
Περάσαν κι οι γιορτές έτσι.
Κι είναι ἡ μοναξιά πιο φοβερή τότε.
Να ναι καλά και ὁ παπά Νικόλας-γέρος κι αυτός λευίτης κουρασμένος και άξιος...Μου σφίγγει το χέρι, με παίρνει και μιαν αγκαλιά τις Κυριακές σαν με βλέπει.
-Τί κάνεις Αδερφέ? Πώς πάει το κουράγιο; μου λέει με πλατύ χαμόγελο...
Τι να κάνω παπά μου!! Αναλογίζομαι τα λάθη μου… αλλά περισσότερο όμως με πονάει που τόσα χρόνια δεν είπα στα παιδιά μου και τα εγγόνια μου αυτά που έχω στις σκέψεις μου… αυτά που κι μένα βασανίζουν από τα μικράτα μου.
Ότι δηλαδή
Η τιμή χωρίς την αγάπη σε κάνει ψηλομύτη
Το καθήκον χωρίς την αγάπη σε κάνει κακόκεφο
Η ευθύνη χωρίς την αγάπη σε κάνει αδίστακτο
Η δικαιοσύνη χωρίς την αγάπη σε κάνει σκληρό
Η αλήθεια χωρίς την αγάπη σε κάνει κριτικό
Η ανατροφή χωρίς την αγάπη σε κάνει ατίθασο
Η εξυπνάδα χωρίς την αγάπη σε κάνει πονηρό
Η ευγένεια χωρίς την αγάπη σε κάνει υποκριτή
Η τάξη χωρίς την αγάπη σε κάνει σχολαστικό
Η γνώση χωρίς την αγάπη σε κάνει τυραννικό
Η περιουσία χωρίς την αγάπη σε κάνει τσιγκούνη
Η πίστη χωρίς την αγάπη σε κάνει φανατικό

Αλίμονο σ’ εκείνους που τσιγκουνεύονται την αγάπη…
αυτοί φταίνε, όταν ο κόσμος αυτοδηλητηριάζεται.
Τι είδους, λοιπόν ζωή να κάνεις όταν δεν μπορείς…

Ήθελα ακόμη παπά μου να τους έλεγα και τούτα για να μοιραστώ μαζί τους μερικές από τις τελευταίες απορίες μου.
Να….
Αν αγαπάμε ένα πρόσωπο, λόγω της ομορφιάς του, δεν είναι αγάπη είναι επιθυμία.
Αν αγαπάμε ένα πρόσωπο λόγω της νοημοσύνης του, δεν είναι αγάπη αλλά θαυμασμός.
Αν αγαπάμε ένα πρόσωπο λόγω του πλούτου του, δεν είναι αγάπη αλλά συμφέρον.
Αν αγαπάμε ένα πρόσωπο και δεν ξέρουμε γιατί αυτό είναι Αγάπη!!

Να, αυτά έχω κι εγώ τώρα στο τέλος της ζωής μου που με βασανίζουν αλλά και με στηρίζουν...
Τα άφησα τόσα χρόνια έτσι, μα ότι αφήνει κανείς γίνονται ελλείμματα του μέλλοντος.
Χ.Γ.

Προβολές: 71

Σχόλιο από τον/την Παντελής στις 11 Ιανουάριος 2019 στις 8:27

https://youtu.be/0-UiluB4cZo

καλημέρα σας Μπάμπη, 

σε λέω με το χαϊδευτικό,

γιατί κι εγώ γέρος είμαι και μόνος μου.

Σχόλιο από τον/την Μυλόπετρα στις 11 Ιανουάριος 2019 στις 9:47

Πολύ ωραίο!

Σχόλιο από τον/την Ιωαννης στις 13 Ιανουάριος 2019 στις 11:30

Χαράλαμπος εξαιρετικό

με σκέψεις που με συγκίνησαν βαθιά

Σοφά λόγια και υπέροχη γραφή

τι άλλο να πω δεν ξέρω

Σχόλιο από τον/την Ντζούνης Κωνσταντίνος στις 16 Ιανουάριος 2019 στις 21:32

Τόσο ανθρώπινο!

Σχόλιο από τον/την M.V στις 3 Μάιος 2019 στις 8:32

respect

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του Ποιητική γωνιά για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος του Ποιητική γωνιά

Στατιστικά ιστοσελίδας


Βίντεο

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

© 2019   Created by Nikolakakos Georgios (spartinos).   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης

SEO Services