Από σένα δεν φαντάστηκα

τη μαγική μας την αγάπη

να την πετάξεις στον γκρεμό

σαν αγριεμένη ύαινα

μαζί μ’ ένα βοριά σατράπη,

μα θα σ’ αγαπώ κι ας μ’ έσβησες…

Με το λάγνο σου κορμί

μ’ ανεβαίνουν οι παλμοί

κι από σκλάβος και ραγιάς

γίνομαι μαχαραγιάς.

Με χορό τρελό εσύ

με κερνάς γλυκό κρασί

κάθε μία σου…

Με λαμπερή, εντούρο μηχανή

στην άσφαλτο σαν ένας καμικάζι

δραπέτης απ’ τα δίχτυα σου μικρή

πατώ μ’ όλη τη δύναμη το γκάζι.

Και τρέχω σίφουνας ίσια εμπρός

κι η μηχανή στ’ οδόστρωμα…

Αν δεν ήσουν εσύ να γεμίζεις πνοή

την κενή μου ζωή δεν θα υπήρχα στη γη.

Σκόρπισέ τες στο χτες τις παλιές μας στιγμές

που μ’ ανοίξαν πληγές με καυτές σου ματιές.

Έχεις κάνει παντού μες στο σώμα μου ντου…